tag:blogger.com,1999:blog-24228855651195360202012-02-16T18:23:34.309-08:00گیلان شناسی ( آشنایی با استان گیلان )gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.comBlogger381100tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-79277957055677098382010-05-27T04:07:00.000-07:002010-06-08T02:13:03.417-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S_5SXCPKxVI/AAAAAAAAAL0/JxTbHKYdLZQ/s1600/67552351098167249980.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S_5SXCPKxVI/AAAAAAAAAL0/JxTbHKYdLZQ/s320/67552351098167249980.jpg" width="298" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: justify;"><b>مناره آجری گسکر (مناره بازار)</b> یکی از زییاترین و با شکوه ترین بناهای برجای مانده از دوره سلجوقی است که در 9 کیلومتری</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;غرب <strong>شهرستان صومعه سرا</strong> و بر سر راه دهکده جاده کنار به مناره بازار بنا شده است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">مناره گسکر که در مسیر راه جاده شاه عباسی قرار گرفته است، یکی از مهم ترین آثار تاریخی استان گیلان زمین به شمار می</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;رود و شکلی شبیه مخروط داشته و مقطع این مناره دایره ای شکل بوده که با حرکت به سمت بالا از قطر آن کاسته می شود.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;محیط این مناره در سطح زمین 19 متر و قطر آن در قسمت پائین مناره هفت متر و در فوقانی مناره به 2.35 سانتیمتر می رسد</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;که با احتساب ضخامت 1.30 سانتی متری دیوار قطر داخلی مناره در ارتفاع 10 متری از سطح زمین به 2.5 متر می رسد. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ارتفاع اولیه مناره 30 متر بود، پنج متر آن بر اثر شرایط جوی و آب و هوایی منطقه و 13 متر آن به دلیل زلزله سال 1369 فرو</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;ریخت و تنها 12 متر از مناره بر جا مانده است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">مناره آجری گسکر ( مناره بازار ) از آجر و ملات ساروج ساخته شده است. از مصالح به کار رفته در این مناره می توان به</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;آجرهای مربع شکل به ابعاد 20 در 20 در پنج سانتیمتر و ملات ساروج اشاره کرد. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">تنها تزیین این مناره دو ردیف آجر کاری تزئینی با نقوش هندسی بوده که به دلیل فرو ریختن قسمت فوقانی مناره قابل مشاهده</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;نیست و در بقیه قسمت ها کاملا ساده و بدون آرایش است. تنها راه ورود به مناره از طریق یک در ورودی است که در قسمت</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;جنوب غربی مناره واقع شده و با قوسی زینت گرفته است و تنها راه رفتن به بالای مناره پله های مارپیچی است که توسط یک</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;ستون نگه دارنده در وسط به ابعاد 10 در 90 سانتیمتر ایستایی یافته است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ارتفاع پله های مارپیچ مناره 25 سانتی متر است و عرض پله ها در قسمت دیواره مناره به 40 سانتیمتر و در قسمت ستون نگه</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;دارنده پله ها به 15 سانتی متر می رسد. دو نورگیر به ابعاد ارتفاعی یک متر، عمق 1.30 سانتیمتر و پهنای 10 سانتی متر در</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;مناره مشهود است. نور گیر اول در ارتفاع شش متری از سطح زمین قرار گرفته و در اثر زلزله سال 1369 تخریب نشد ولی</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;نورگیر دوم همراه با فرو ریختن دیواره از بین رفت که پس از عملیات مرمت این نورگیر را به همان شکل و اندازه نورگیر اول</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;در آوردند. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">هشت متر از این مناره به همان فرم و شکل اولیه مرمت شده است و هم اکنون ارتفاع مناره به 20 متر می رسد. ساختمان این</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;مناره طبق نوشته رابینو در کتاب دارالمرز به نقل از خوچکو به چهل گوش چمنی نسبت می دادند، ولی از نظر تاریخی صحت این</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;موضوع اثبات نشده است و از سویی به روایات محلی سازنده این مناره ( چهل گوشی چمنی ) شخصی بوده که زمانی با اقتدار</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;حکومت می کرده و اعلام داشته که قصد دارد با خدا مبارزه کند و برای صعود به آسمان دستور ساخت چنین مناره ای را داده</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;است. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">در هر صورت هدف اصلی از ساخت این مناره بر ما پوشیده است چه بسا که این مناره در دل جنگلی انبوه "<strong>هفت دغنان</strong>" بوده و</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;نه به کار راهنمایی می آمده و نه کسی می توانسته بر بالای آن دیده بانی کند، ولی از نظر بهره برداری احتمالاً به منظور تعیین</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;زمان دقیق طلوع و غروب خورشید استفاده می شده است. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">مناره دیگری شبیه این مناره در روستای کلده فومن قرار دارد و در محوطه منزل مسکونی یکی از روستائیان واقع شده است که</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;آجرهای آن به دلیل شرایط آب و هوایی از بالا فرو ریخته و از پائین نیز به دل خاک فرو رفته است و تنها قسمت باقیمانده و</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;ایستایی این مناره که مشهود است به چهار متر می رسد، همین قسمت باقیمانده نشاندهنده سبک معماری و شباهت فوق العاده زیاد</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;این دو مناره است تا جائیکه اهالی معتقدند این دو مناره توسط یک راهروی زیرزمینی به هم متصل بوده اند.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">شهر قدیمی گسکر در جنگل هفت دغنان با گذر از روستای بهمبر، درست غرب جاده آسفالته مینا بوبه پونل در کنار راه جاده شاه</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;عباسی بر روی رودخانه اسکندر رود آثار خرابه ها و ویرانه های به جا مانده از شهری قدیمی در دل جنگل انبوه هفت دغنان به</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;وسعت 40 هکتار به چشم می خورد. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">امروزه از بقایای شهر قدیمی هفت دغنان که زمانی شهری آباد و پر رونق بوده، می توان به آثاری همچون حمام، خانه، مغازه،</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;یک پل آجری و گور سیده خروسه ( خوری سو ) اشاره کرد. این شهر زمانی محل حکومت امرای گسکر بوده و قدمت آن به</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;دوره ایلخانی و صفوی بر می گردد.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><script language="JavaScript1.2"><!---Www.mjmafi.blogfa.Com--->function disableselect(e){return false}function reEnable(){return true}document.onselectstart=new Function ("return false")if (window.sidebar){document.onmousedown=disableselectdocument.onclick=reEnable}</script><br /><br /><script language="javascript">function noRightClick() {if (event.button==2) {alert('OREAT WHITE SHARK INJARO AVAZ KON')}}document.onmousedown=noRightClick</script></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-7927795705567709838?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-42552409512894482442010-05-27T04:01:00.000-07:002010-05-27T04:02:07.388-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S_5QrtRZ2iI/AAAAAAAAALs/8kotZdjAldQ/s1600/olsblanga.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" gu="true" height="210" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S_5QrtRZ2iI/AAAAAAAAALs/8kotZdjAldQ/s320/olsblanga.jpg" width="298" /></a></div><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"><strong>ييلاق اولسبلنگاه شهرستان ماسال</strong>&nbsp;از ييلاقات ميان کوهي و پر جمعيت و داراي ساختمان هاي مسکوني زيادبا اسکلت چوبي مي باشد که اغلب</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;ساکنين آن از شهروندان ماسال مي باشند که براي استراحت و گذراندن فصل گرما در آنجا زندگي مي کنند.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">اين ييلاق در مسير راه ييلاق به خلخال واقع شده و از دو تالار مهمان پذير برخوردار است که در تمام فصول سال آماده سرويس</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;دهي به توريست و گردشگران مي باشد.</div><br /><script language="JavaScript1.2"><!---Www.mjmafi.blogfa.Com--->function disableselect(e){return false}function reEnable(){return true}document.onselectstart=new Function ("return false")if (window.sidebar){document.onmousedown=disableselectdocument.onclick=reEnable}</script><br /><br /><SCRIPT language=javascript>function noRightClick() {if (event.button==2) {alert('OREAT WHITE SHARK INJARO AVAZ KON')}}document.onmousedown=noRightClick</SCRIPT><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-4255240951289448244?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-10856628383850108322010-05-16T22:31:00.000-07:002010-05-27T03:40:21.595-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S_DUkL_7m7I/AAAAAAAAALM/Bm3D8bAp7D4/s1600/DSC00667.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="260" src="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S_DUkL_7m7I/AAAAAAAAALM/Bm3D8bAp7D4/s320/DSC00667.JPG" width="298" wt="true" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><strong>&nbsp;تالاب استیل عباس آباد آستارا</strong>&nbsp;در 7 كيلومتري شهر آستارا در حاشيه جاده لوندويل به آستارا قرار دارد.اهميت اكو توريستي اين</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;تالاب از جهت نزديكي &nbsp;به جاده، تنوع چشم‌اندازهاي طبيعي همچون كوهستان، جنگل و مزارع و كشتزارهاي اطراف دوچندان</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;مي‌شود.ضلع‌غربی آن پوشیده از جنگل و پوشش‌های سبز گیاهی است و در ضلع شرقی آن درختان توسكای شناور منظره بسیار</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;جالب توجهی را بوجود &nbsp;آورده است كه در بهار و تابستان استراحتگاه مسافران بوده و از نظر گردشگری یكی از جاذبه‌های مهم</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;تلقی می‌شود. </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">از ویژگی‌های مهم این تالاب وجود ماهیان مشهوری مانند كپور و اردك ماهی است همچنین این تالاب طبیعی جایگاه پرندگان</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;كمیاب بوده كه برای زاد و ولد از اروپای مركزی، ماورای خزر و مناطق قطبی به این منطقه مهاجرت می‌كنند كه مهم‌ترین آن</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;چینگیر نوك‌سرخ است.این تالاب 138 هكتار وسعت دارد و از مكان هاي گردشگرپذير استان گيلان است. وجود درختان توسكا</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;در اين تالاب، جلوه اي ديدنی به آن بخشيده است. از ويژگي هاي تالاب عباس آباد آستارا اين است كه درختان اين تالاب به علت</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;اينكه ريشه آنها در آب قرار دارد، همواره در پهناي تالاب جا به جا مي شوند و حركت مي كنند. به همين علت، تالاب آستارا به</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;تالاب درختان شناور هم معروف است. ( در گویش محلی به این تالاب هستل به معنای آبگیر می گویند ) </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">از سال 1384 تالاب استيل به عنوان يكي از پنج منطقه نمونه گردشگري استان گيلان شناخته شده است.</div><script language="JavaScript1.2"><!---Www.mjmafi.blogfa.Com--->function disableselect(e){return false}function reEnable(){return true}document.onselectstart=new Function ("return false")if (window.sidebar){document.onmousedown=disableselectdocument.onclick=reEnable}</script><br /><br /><SCRIPT language=javascript>function noRightClick() {if (event.button==2) {alert('OREAT WHITE SHARK INJARO AVAZ KON')}}document.onmousedown=noRightClick</SCRIPT><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-1085662838385010832?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-91521428829264645902010-05-16T22:00:00.000-07:002010-05-27T03:50:14.938-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S_DNSUOUr3I/AAAAAAAAALE/cGEFUIGMB4A/s1600/DSC00039.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="250" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S_DNSUOUr3I/AAAAAAAAALE/cGEFUIGMB4A/s320/DSC00039.JPG" width="240" wt="true" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><strong>پل خشتی پونل</strong>&nbsp;در 4 کیلومتری غرب شهرستان رضوانشهردر روستای پونل و بر روی رودخانه شفارود برپا شده است. پل پونل</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;در مسیر کاروان رو دوره صفوی رشت- آستارا ساخته شده و احتمالا از آثار همین دوره یا دوره قاجاریه است.</div><div style="text-align: justify;"><strong>پل تاریخی پونل</strong> حدود 30 متر طول، 60/3 متر پهنا (با احتساب جان پناه ها) و یک دهانه بزرگ با طاق جناغی به عرض 10 متر</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;دارد. این پل به سبک خاصی که در دیگر پل های تاریخی کم‌تر دیده می‌شود؛ ساخته شده است بدین صورت که در طرفین طاق و</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;بر روی پاکان آن، دو ستون نمای مخروطی شکل و در بدنه جانب شمال پل، دو طاق نما کار کرده اند. ضخامت طاق اصلی در</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;پایین و بالا یک متر است. سطح گذر پل از میانه به طرفین دارای شیب است و جان پناه های آن نیز تخریب شده است. این سطح</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;تمامی با سنگ رودخانه فرش شده است. امروزه در مجاورت این پل، بر روی شفارود پل جدیدی احداث کرده اند. پل پونل به</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;شماره 1780 به ثبت تاریخی رسیده است. </div><script language="JavaScript1.2"><!---Www.mjmafi.blogfa.Com--->function disableselect(e){return false}function reEnable(){return true}document.onselectstart=new Function ("return false")if (window.sidebar){document.onmousedown=disableselectdocument.onclick=reEnable}</script><br /><br /><SCRIPT language=javascript>function noRightClick() {if (event.button==2) {alert('OREAT WHITE SHARK INJARO AVAZ KON')}}document.onmousedown=noRightClick</SCRIPT><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-9152142882926464590?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-85602770505274474402010-05-12T21:05:00.000-07:002010-05-12T21:05:34.601-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-t6CacIdqI/AAAAAAAAAKU/UifeVzXbOWI/s1600/2220921141_389a741c5a_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="276" src="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-t6CacIdqI/AAAAAAAAAKU/UifeVzXbOWI/s320/2220921141_389a741c5a_o.jpg" width="320" wt="true" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: justify;"><strong>زنبق رشتی با نام علمی</strong> Hemerocallis citrina گیاهی است دایمی به بلندی و گستردگی ۷۵ سانتی‌متر، دارای برگ‌های نواری</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;شکل به رنگ سبز تیره بوده و گل‌های شیپوری شکل، معطر و زرد لیمویی آن، اواسط تابستان ظاهر می‌شوند.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">نبق رشتی به مکان آفتابی، خاک مرطوب و غنی نیاز دارد. حداقل دمای قابل تحمل آن ۱۵- درجه سانتی‌گراد می‌باشد.</div><div align="justify"><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-8560277050527447440?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-58362708007203706022010-05-12T03:02:00.000-07:002010-05-27T03:51:11.875-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-p8k0SNFqI/AAAAAAAAAKM/0FmNhG2q6Zg/s1600/3800598838_2fe7f23cd9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="260" src="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-p8k0SNFqI/AAAAAAAAAKM/0FmNhG2q6Zg/s400/3800598838_2fe7f23cd9.jpg" width="400" wt="true" /></a></div><br /><br /><em><span style="color: #660000;">ا<strong>شاره</strong>: بخش اعظم این پژوهش از آقای امين حسن ‌پور، مدیر مسوول محترم وب سایت</span> </em><a href="http://www.varg.ir/"><em>ورگ</em></a><em>&nbsp; <span style="color: #990000;">اقتباس گردیده است.</span></em><br /><div style="text-align: justify;"><br />نوروز بل ( آتش نوروزی )&nbsp; نام جشنی است که در نخستین روز از "نوروز ما" برگزار شده و این روز آغاز سال دیلمی بوده و به</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;مناسبت بزرگداشت آن شعله نوروزی افروخته می شود.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">گاهشماری رایج میان مردم گیلک‌ زبان کوهستان های گیلان و غرب مازندران از وابسته به گاهشماری باستانی ایرانی (یزد گردی</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;قدیم) بوده است که&nbsp;سال ‌شماری یزد گردی قدیم بنا بر روایات ایرانی و همچنین براساس محاسبات نجومی‌ کهن ترین سال‌ شمار</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;ایرانی محسوب می‌ شود. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">گاه شماری باستانی دیلمی از دوران کهن تا زمان انتخاب یک روز کبیسه با نام ویشک و نگه داشتن آن گاهشمار مورد استفاده</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;مردم و حاکمان این منطقه بوده و سالی "گَردان " محسوب می‌ شد. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">یعنی آغاز سال، آنکه در ابتدای اعتدال بهاری قرار داشت در هر چهار سال یک روز از مبدا (اعتدال بهاری) فاصله می ‌گرفت،</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;این چرخش تا 929 سال ادامه داشت و سر سال، 225 روز از مبدا فاصله می گرفت و به نیمه تابستان و زمان خرمن و برداشت</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;فرآورده های کشاورزی و دامی می رسید.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">این هنگام مناسب‌ ترین زمان برای پرداخت مالیات و خراج به حاکمان بود، از این روی با انتخاب یک روز کبیسه به نگاه ‌داشت</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;سال مبادرت ورزیدند و انجام این کار نخستین تجربه و اقدام در انتخاب سال و مبدا خراجی در گاهشماری های ایرانی است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">با توجه به این موضوع مردم دیلمان وقتی که سر سال (آغاز سال) باستانی به نیمه ‌های تابستان رسیده بود با انتخاب یک روز</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;کبیسه در هر چهار سال با نام " ویشک " سال را در هما نجا که بود نگاه داشتند. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">زمان این اقدام مبداء جدید سال ‌شماری دیلمی شد که این مبداء دقیقا برابر است با روز دوشنبه هرمزد روز ( اولین روز) از سال</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;پنج هزار و 454 باستانی (یزد گردی قدیم) و 71 هزار و 82 روز پیش از مبداء شمسی هجری است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">مراسم آغاز سال جدید (نوروز بل) به طور متغیر وابسته به محل برگزاری و نحوه قرار دادن پنج روز کبیسه بین سیزدهم تا هفدهم</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;مرداد ماه برگزار می‌ شود.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">مبداء تاریخی این مردم نه یک رخداد سیاسی یا مذهبی، که یک رخداد کاملا علمی و البته مردمی است و&nbsp;دلیل اصلی‌ این امر راحتی</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;مردم کشاورز و دامدار و صنعتگر در دادن خراج و مالیات سالانه بوده است، بنابراین این مبدا متعلق به اندیشه یا مذهب یا تفکر</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;خاصی نبوده و تنها بر پایه مناسبات تولید به‌ وجود آمده و می ‌تواند مورد وفاق تمام گیلکان از هر اندیشه و مذهبی قرار گیرد.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ماه های سال دیلمی&nbsp;را می توان به این ترتیب نوروز ما، کورچ ما، اریه ما، تیرما، موردال ما، شریرما، امیرما، آول ما، سیا ما،</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;دیا ما، ورفنه ما، اسفندارما نام برد.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">برای تبدیل سال هجری شمسی به دیلمی، باید عدد 195 و یا دقیق ‌تر عدد 194.616 را به سال هجری شمسی اضافه کرد و&nbsp;برای</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;تبدیل سال میلادی به دیلمی نیز باید عدد 426 را از سال میلادی کم کرد.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">سال دیلمی دوازده ماه و 30 روز دارد به علاوه پنج روز اضافه به نام پنجیک که به پایان ماه هشتم اضافه می ‌شود که روی ‌هم</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;رفته 365 روز است و&nbsp;هر چهار سال یکبار یک روز به عنوان کبیسه به نام ویشک بر پنج روز پنجیک اضافه می‌ شود.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">جشن نوروزبل از قبل از اسلام در استان گیلان بوده است. این آیین از دیلمان آغاز شده و تا پای کوه دماوند امتداد دارد و به آن در</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;استان گیلان سال دیلمی می گویند و با اختلاف 12 روز در استان مازندران&nbsp;نیز برگزار می شود و در آن ناحیه به تحویل سال</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;طبری معروف است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">گیلکان از زمان های قدیم معتقد بودند که برافروختن آتش در نوروزبل موجب کاهش&nbsp;برف و سرما در زمستان می شود و مردم</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;گیلان در اجرای این مراسم زیباترین لباسهای خود را می‌ پوشیدند و پس از برافروختن آتش، سال نو را به یکدیگر تبریک می</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">‌ گفتند.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">قدیم در این فصل کشاورزان توان پرداخت باج و خراج را داشته و می ‌توانستند با فروش محصول خود زندگی‌ شان را سامان دهند</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;و از همین ‌رو سال نوی خود را در این زمان برگزار می‌ کردند. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">در این جشن 10 مرد با کلاه و شولای گالشی به میدان می آیند و دورتا دور آتش می ‌چرخند و&nbsp;نوازنده های محلی موسیقی را با</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;شدت و شور می ‌نوازند.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">خورشید که در&nbsp;حال غروب&nbsp;باشد و زمان روشن کردن آتش فرا&nbsp;می&nbsp;رسد&nbsp;و&nbsp;هیزمهای آغشته به نفت که شعله‌ ور می‌شوند، مردم به</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;آن نزدیک می‌ شوند و همه‌ باهم این شعر را می‌خوانند: </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000;">گروم گروم گروم بل (با صدای پرهیبت سوختن هیزم و برکشیدن شعله)</span><span style="color: #660000;"></span><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000;">نوروز ما و نوروز بل (نوروز ماه و شعله آتش نوروزی)</span></div><span style="color: #660000;"></span><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000;">نو سال ببی، سال سو (سال تازه باشد و سال روشنائی)</span><span style="color: #660000;"></span><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000;">نو بدی خؤنه واشو (تازه باشد و تازه شود و خانه آباد و با برکت)</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">پس از شعر خوانی همگی سال نو را به هم تبریک می گفتند: " نوروزبل مبارک ببی" " نو سال ببی سال سو" و&nbsp; همه اهالی یکدیگر</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;را در آغوش گرفته و با یکدیگر روبوسی می کردند.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">گالشان لباس های کهنه خود شامل نمد، شولا و دیگر اضافاتی را که نمی خواستند برای سال بعد استفاده کنند در آتش می سوزاندند&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;و به نوعی هم آتش را وسیله خبررسانی و هم جز مقدسات چهارگانه آفرینش می دانستند و در کنار آتش به ستایش خداوند می</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;پرداختند و از او برای سال جدید طلب خیر، نیکی و برکت می کردند.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">بنا به روایتی دیگر فلسفه آیین نوروزبل را " آئین خراجی" دانسته اند به این معنا در زمانی که گالشان گندم خود را درو کرده، گل</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;گاوزبان و فندق را به بازار عرضه می کردند و از گوسفندان خود شیر و دیگر محصولات لبنی را به دست می آوردند وقت آن می</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;رسید تا اجاره، خراج یا مالیات خود را به ارباب یا فئودال بپردازند و سهم خود را برداشت کنند.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">برای سپاسگزاری از خداوند در نوروز بل دور یکدیگر جمع می شدند و به شکرانه نعمت آتش روشن می کردند و سال جدید </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"خراجی" را به یکدیگر تبریک می گفتند.</div></div></div><script language="JavaScript1.2"><!---Www.mjmafi.blogfa.Com--->function disableselect(e){return false}function reEnable(){return true}document.onselectstart=new Function ("return false")if (window.sidebar){document.onmousedown=disableselectdocument.onclick=reEnable}</script><br /><br /><SCRIPT language=javascript>function noRightClick() {if (event.button==2) {alert('OREAT WHITE SHARK INJARO AVAZ KON')}}document.onmousedown=noRightClick</SCRIPT><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-5836270800720370602?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-2071294260494000632010-05-11T02:55:00.000-07:002010-05-27T03:51:58.981-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-kpUGPxAuI/AAAAAAAAAI8/BOfg-pFx_Kw/s1600/3381346727_bf7d568a84_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="270" src="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-kpUGPxAuI/AAAAAAAAAI8/BOfg-pFx_Kw/s320/3381346727_bf7d568a84_o.jpg" tt="true" width="298" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><strong>ماهی خورک</strong> ( ماهیخوار ) نام علمی Alcedo atthis&nbsp; با نام های&nbsp;مرغ یخ؛ ماهی خورک معمولی؛ ماهی خورک اروپایی و ماهی </div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="text-align: justify;">خورک رودخانه ای، پرنده کوچک و زیبایی است&nbsp;با بدنی رنگین کمان. </div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="text-align: justify;">این&nbsp;پرنده‌ برای زیست طبیعی ، نیازمند رودخانه‌ای تمیز با آب زلال و هوای پاک است. </div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="text-align: justify;">نسل «مرغ یخ» به خاطر همین حساسیت ها در خطر منقرض شدن است. </div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="text-align: justify;">در حال حاضر و در کشور آلمان ۵۶۰۰ تا ۸۰۰۰ جفت از این پرنده وجود دارد که در جنگل های کاملا تمیز و بکر زیست </div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="text-align: justify;">&nbsp;می‌کنند. </div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="text-align: justify;">&nbsp;«مرغ یخ» در جشنواره «برلین» آلمان 2009&nbsp;به عنوان گونه برتر انتخاب شد. </div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="text-align: justify;">ماهی خورک به گویش گیلکی مردمان شرق گیلان <strong>کولی خوره</strong> تلفظ می گردد که معنای فارسی آن، همان ماهی خورک است.</div><script language="JavaScript1.2"><!---Www.mjmafi.blogfa.Com--->function disableselect(e){return false}function reEnable(){return true}document.onselectstart=new Function ("return false")if (window.sidebar){document.onmousedown=disableselectdocument.onclick=reEnable}</script><br /><br /><SCRIPT language=javascript>function noRightClick() {if (event.button==2) {alert('OREAT WHITE SHARK INJARO AVAZ KON')}}document.onmousedown=noRightClick</SCRIPT><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-207129426049400063?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-41094630749949533632010-05-11T02:21:00.000-07:002010-05-27T03:52:29.185-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-khF75UOXI/AAAAAAAAAIs/oNnDSuvC8Mw/s1600/5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="270" src="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-khF75UOXI/AAAAAAAAAIs/oNnDSuvC8Mw/s320/5.jpg" tt="true" width="297" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>گلابی وحشی یا خوج؛ خُج ،</strong>&nbsp;درخت یا درختچه ای است خاردار به بلندی 5 تا 6 متر با شاخه های فراوان بدون کرک با تنه یی</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;شیاردار، به رنگ خاکستری تیره.</div><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-khXlK-79I/AAAAAAAAAI0/l3wn9UQ8qo4/s1600/3043854990_14d9642015_b.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-khXlK-79I/AAAAAAAAAI0/l3wn9UQ8qo4/s320/3043854990_14d9642015_b.jpg" tt="true" width="298" /></a></div><br /><br />خج، برگ های تخم مرغی تا تخم مرغی- دایره ای دارد با گل هایی سفید رنگ در گل آذین دیهیم انتهایی و پرگل و دارای میوه یی<br /><br />&nbsp;عموماً کروی.<br /><br /><br /><br />در استان های گیلان و مازندران، گونه های دیگری از گلابی وحشی به نام های علمی Pyrus hyrcanica و Pyrus grossheimii<br /><br />&nbsp;در مناطق مختلف رشد می کنند.<br /><br /><br /><br /></div><script language="JavaScript1.2"><!---Www.mjmafi.blogfa.Com--->function disableselect(e){return false}function reEnable(){return true}document.onselectstart=new Function ("return false")if (window.sidebar){document.onmousedown=disableselectdocument.onclick=reEnable}</script><br /><br /><SCRIPT language=javascript>function noRightClick() {if (event.button==2) {alert('OREAT WHITE SHARK INJARO AVAZ KON')}}document.onmousedown=noRightClick</SCRIPT><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-4109463074994953363?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-14489994944662950532010-05-11T00:46:00.000-07:002010-05-11T00:46:36.109-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-kLPEalxxI/AAAAAAAAAH0/Cj2mqm3Zn3w/s1600/449px-LATON1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-kLPEalxxI/AAAAAAAAAH0/Cj2mqm3Zn3w/s320/449px-LATON1.jpg" tt="true" width="298" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: justify;"><strong>آبشار لاتون</strong> در استان گیلان، ۱۵ کیلومتری جنوب شهرستان آستارا، شهر لوندویل روستای <strong>كوته كومه</strong> جای گرفته‌است.</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ارتفاع تقریبی آبشار لاتون ۱۰۵ متر می‌باشدکه بلندترین آبشار استان گیلان است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>مسیر صعود</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">فاصله از روستای كوته كومه تا آبشار حدود 6 کیلو متر است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">مسیر صعود آبشار تپه‌هایی جنگلی وبسیار زیباست که در طول مسیر چشمه‌های فراوانی با آبی خنک و نوشیدنی دیده می‌شود .&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;انتهای مسیر نیز دارای پرتگاه هایی خطرناک و مرگبار می‌باشد. آبشار از فاصله 500 متری قابل رویت است .</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">در مسیر صعود به آبشار لاتون به روستای قدیمی <strong>آسیو شوان</strong> می‌رسیم که تقریباً خالی از سکنه‌است . به زبان تالشی آسیو به</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;معنی آسیاب و شوان به معنی کنار رودخانه می‌باشد .</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">در حاشیه آبشار یکی از زیباترین جنگل های متراکم بکر و دست نخورده گیلان با انبوهی از درختان آلو، گلابی، گردو، فندق و</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;سیب وحشی وجود دارد که در 9 ماه از سال سرسبزی و زیبایی خود را حفظ می‌کند.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>سرچشمه آبشار</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">این آبشار از دامنه‌های شرق <strong>کوه اسپیناس</strong> سرچشمه گرفته و به رود خانه لوندویل که با طول ۱۷ کیلومتر خود نیز از کوه اسپیناس</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;سرچشمه گرفته سرازیر می‌شود و با شیب تندی به سمت کوته کومه و لوندویل حرکت کرده و در آخر وارد دریای خزر می‌شود .</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">حجم آب آبشار در فصول مختلف سال متفاوت است، ولی در تمام فصول آب دارد.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-1448999494466295053?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-49256444620757842492010-05-08T04:13:00.000-07:002010-05-08T04:13:19.342-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-VGjBDzxeI/AAAAAAAAAHc/QgfLM6_aJK8/s1600/001-mespilus-germanica.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-VGjBDzxeI/AAAAAAAAAHc/QgfLM6_aJK8/s320/001-mespilus-germanica.jpg" tt="true" width="305" /></a></div><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"><strong>درخت ازگیل ( کونوس, کُنوس ) با نام علمی Mespilus germanica</strong> ، از تیره گل سرخ، درختچه یی است خاردار به بلندی 2</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">تا 6 متر و ساقه یی شاخه دار و به رنگ قهوه ای. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">از مشخصات درخت ازگیل آن است كه دارای ریشه ای عمودی و پوست خاكستری نقره ای است. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;چوب آن سخت و بی رنگ حنایی روشن است . از چوب آن روستاییان عصا و داس و چوب دستی درست می كنند. چوب دستی پر</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;گره درویشان معمولا از چوب ازگیل تهیه می شود. </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">برگ های درخت ازگیل،&nbsp; بیضوی، سرنیزه ای تا واژ تخم مرغی، با لبه یی کامل یا دندانه اره ای ریز که&nbsp; ابعاد آن 13-10 × 5-3&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;سانتی متر تغییر می كند. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-VGwVndqmI/AAAAAAAAAHk/cjiMbRa_hss/s1600/IMG_7459.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-VGwVndqmI/AAAAAAAAAHk/cjiMbRa_hss/s320/IMG_7459.JPG" tt="true" width="298" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">گل های درخت ازگیل، درشت، سفید رنگ و گاهی صورتی منفرد بی پایه&nbsp;است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-VHD40pvQI/AAAAAAAAAHs/68pNSzqRiFk/s1600/1984877090_dea7a92107_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-VHD40pvQI/AAAAAAAAAHs/68pNSzqRiFk/s320/1984877090_dea7a92107_o.jpg" tt="true" width="298" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">میوه اش گرد و &nbsp;کروی شکل و قهوه ای رنگ، با ظاهری مشخص است. در داخل میوه آن، دانه های سختی محصور در یک&nbsp; </div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="text-align: justify;">&nbsp;قسمت گوشت دار جای دارد. </div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="text-align: justify;">روی پوست میوه ازگیل،&nbsp;كرك های نمدی مخملی و عدسك های سفید دیده می شود. </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-4925644462075784249?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-52406223464947635792010-05-08T03:02:00.000-07:002010-05-08T03:02:36.140-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><span style="color: #990000;">زمان: شنبه 18 اردیبهشت ماه 1389 خورشیدی</span><br /><br /><span style="color: #990000;">عکاس: داوود خانی خلیفه محله</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #0b5394;">برای مشاهده عکس در اندازه بزرگ، بر روی آن کلیک نمایید</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-U0aO9uiBI/AAAAAAAAAHU/uEBR3RHxL7g/s1600/IMG_7462.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-U0aO9uiBI/AAAAAAAAAHU/uEBR3RHxL7g/s320/IMG_7462.JPG" tt="true" width="298" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-5240622346494763579?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-63305947644808715612010-05-08T02:37:00.000-07:002010-05-08T02:49:17.418-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-Uwq3-54kI/AAAAAAAAAHM/nX1HKuVjgys/s1600/2010_3_29_img634054649835156250.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="232" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-Uwq3-54kI/AAAAAAAAAHM/nX1HKuVjgys/s320/2010_3_29_img634054649835156250.jpg" tt="true" width="320" /></a></div><br /><strong>موزه نظامی انزلی</strong> يا همان <strong>كاخ ميان پشته</strong> تلفيقي از ظرافت ، زيبايي و هنر معماري با جلوه‌هايي از سلحشوري و رزم‌آوري است. <br /><br /><br /><br />ساخت بناي كاخ ميان پشته به دستور رضاخان و به دست مهندسان ايراني در سال ‪ ۱۳۰۸‬آغاز شد و پس از دو سال به پايان رسيد. <br /><br /><br />اين بنا در يك هزار و ‪ ۱۶۸‬متر مربع زيربنا در دو طبقه ساخته شده است. <br /><br /><br /><br />بدنه ساختمان از سنگ و دو جداره ساخته شده و بين دو جدار آن حدود ‪۱۰‬ سانتي متر فاصله نهاده‌اند. <br /><br /><br /><br />در اتاق‌ها و حتي قسمت‌هاي بيروني هواكش‌هايي با توري‌هاي فلزي تعبيه شده است تا ساختمان از رطوبت محفوظ بماند. <br /><br /><br />كاخ را طوري ساخته‌اند كه درست بر وسط دو موج شكن نظاره دارد. ساختمان داراي يك در بزرگ از سمت شمال است كه طرحي از يك خورشيد در حال غروب را بر خود دارد. <br /><br />پس از يك راهروي پهن سرسراي كاخ نمايان مي‌شود و با دو رديف پلكان وسيع و متقارني از دو سو به طبقه بالا منتهي مي‌گردد. <br /><br />در ميان اين دو رديف پله نيز پنجره چوبي دلبازي با طرحي از يك خورشيد كامل قرار دارد. <br /><br />كاخ داراي يك سرسراي وسيع ، ‪ ۱۱‬اتاق و يك سالن پذيرايي با چهار سرويس حمام و دستشويي است. سقف همه اتاق‌ها بتون مسلح بوده و روي آن به شكل زيبا و هنرمندانه‌اي گچ‌بري شده و در زوايا با تعدادي مجسمه‌هاي كوچك گچي تزئين شده است. <br /><br />از جمله كارهاي هنري اين ساختمان پله‌اي است بنا نهاده بر روي يك ستون كه طبقات را به هم وصل مي‌كند به طوريكه اگر شخصي زير شيرواني ساختمان هم باشد مي‌تواند كف زيرين را ببيند. <br /><br />كاخ ميان پشته بعد از انقلاب اسلامي چند سالي بلا استفاده مانده و از سال ‪ ۱۳۶۷‬شمسي پس از تعميرات اساسي و تعويض حلب‌هاي شيرواني، به موزه نيروي دريايي تبديل شد. <br />طبقه پايين شامل سلاح‌هاي سبك و ابزار نظامي دوران‌هاي مختلف از صفويه و زنديه تا دوره رضاخان است در ميان اين اشيا از سپر پوست كرگدن گرفته تا لباسهاي زرهي و و كلاهخود و از سلاحهاي سبك مانند ششلول و هفت تير تا تفنگ‌هاي بزرگ قلعه‌اي و تفنگهاي سنگ چخماق ديده مي‌شود. <br />همچنين ماكت هايي از ناوهاي جنگي در قفسه‌هاي شيشه‌اي قرار داده شده است. <br /><br /><br />در طبقه دوم اشياي مربوط به كاخ از مبلمان گرفته تا قفسه‌هاي چوبي منبت كاري شده بسيار زيبا، شمعدانهاي برنزي ، ظروف كريستال و هديه‌هايي كه سران كشورهاي ديگر به رضاخان هديه داده‌اند، وجود دارد. <br /><br />تابلوي نقاشي از ناصرالدين شاه و تابلوي كبك آويز كمال الملك در ميان تعداد ديگري آثار نقاشي بر ديوارهاي كاخ خودنمايي مي‌كند. <br /><br />راديو ضبط مبله‌اي كه هيتلر به رضاخان هديه داده، ميز كار بسيار زيباي چوبي كه بر روي پايه‌هاي چوبين قطوري به شكل چهار شير قرار گرفته و لوستر بزرگي كه از چوب ساخته شده برخي از اشياي بسيار جالب توجه كاخ هستند. <br /><br /><br />در همه اتاق‌ها شومينه ديواري تعبيه شده است. پنجره‌هاي بزرگ و دلباز پذيراي نور خورشيد هستند و اين امكان را براي ديداركنندگان مهيا مي‌كنند كه زواياي مختلف باغ و موج‌شكن را ببينند. <br /><br />در گچ‌بري‌هاي ساخته شده روي سقف علاوه بر تصاوير گل و ريحان ، تصاوير سر شير نيز ديده مي‌شود. <br /><br />گرچه تانك ها، توپ ها و سلاح‌هاي سنگين و نيمه سنگيني كه در گوشه و كنار باغ نهاده شده فضايي نظامي را در ذهن تداعي مي‌كند اما نتوانسته عطر بهار نارنجها و لطافت رياحين و درختان باغ را تحت‌الشعاع قرار دهد. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-6330594764480871561?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-74041332513180478112010-05-08T01:51:00.000-07:002010-05-08T01:51:26.568-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-Ul6KdON1I/AAAAAAAAAHE/MHyjfb4bp40/s1600/i6tmf8mjtucunqw360h6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="120" src="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-Ul6KdON1I/AAAAAAAAAHE/MHyjfb4bp40/s200/i6tmf8mjtucunqw360h6.jpg" tt="true" width="200" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">"عروس گوله " ( گل عروس ) که در گویش گیلکی نقاط مختلف استان گیلان به نام های دیگری چون: " عروس گولی "؛ " عروسی گوله "؛ " عروسی گولی " ؛ " پیربابو " ؛ " عروسی غوله " مشهور است, نمایش گونه‌ای ست كه " غول "، " پیربابو" و " نازخانم " نقش اصلی را آن ایفا می کنند. پیربابو شخصی است كه خود را به هیات پیرمردی می‌آراید. و غول مردی است كه كلاهی از ساقه‌های خشك شالی ( كلش / کلوش kolash/ koloosh ) بر سر می‌گذارد و نقش ناز خانم را هم یكی از جوانانی كه لباس زنانه به تن دارد، اجرا می کند.</div><div style="text-align: justify;">موضوع این نمایش میدانی شادی بخش، دعوای غول و پیربابو بر سر نازخانم است كه به كشتی بین این دو می‌انجامد. غول مظهر ( سیاهی و زمستان ) و پیربابو، نماد ( باغبانی و ارزانی گر عروس گل به طبیعت و مردم ) است.</div><div style="text-align: justify;">در این كشتی، غول پیروز می‌ شود و همراه نازخانم رقص‌ كنان بازی را به پایان می‌برد. سایر اعضا ی این نمایش " فانوس‌دار"، " باركش "، " نوازنده " و " كاس خانم " می باشند.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">براي اجرای نقش غول، چهره جوان تنومندي را با پودر زغال يا دوده سياه كرده,كلاه مقوايي، کلش يا كاغذ عجيب و غريبي سرش مي گذارند. در شماری از آبادي ها و روستاها نيز دو شاخ گاو بر سرش و ريش انبوه سياهي بر چهره اش مي بندند. چند جارو به عنوان دم بر پشت شلوارش و دسته اي بزرگ ساقه خشك شده ي شالي(كولوش)بر پشت و شكم و سينه او و چند زنگ بزرگ آفتابه اي و زنگوله بر كمر, پا و لباسش مي آويزند و او را به شكل و هيات وحشتناكي در مي آورند.</div><div style="text-align: justify;"><br />&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">زمان برگزاري نمايش در روستاهاي محتلف متفاوت از هم و به طور تقريبي بين يك هفته تا يك ماه است و از حدود نيمه دوم اسفند ماه شروع مي شود. گروه نمايش پس از غروب آفتاب از خانه اي به خانه ديگر مي روند و در حياط و فضاي باز جلوی هرخانه، برنامه خود را اجرا مي كنند و در هر خانه‌ای هم كه این نمایش شادی بخش را انجام دهند، " کولبارچی " از صاحب‌خانه ( خانه خواه )هدایایی مثل برنج، تخم مرغ، شیرینی و گاهی هم پول طلب می کنند. " عروس گوله " در واقع گروه نمايشي سيار و اجراي آن ميدانی است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">نمایش عروس‌گوله، ریشه در آیین های نمایشی اسطوره‌های كهن مربوط به آغاز بهار دارد كه در آن‌ها نمادهای سال كهنه و نو با هم به ستیز برمی‌خیزند. شاید در اینجا کنایه از طبیعت زیبای بهاری باشد.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">امروزه، متاسفانه این آیین باشکوه تنها در پاره محدودی از نقاط روستایی؛ به ویژه نواحی کوهستانی گیلان برپا می شود.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><br /><br /><strong>فرازهایی از ترانه " عروس گولی " به گویش گیلکی گالشی</strong><br /><br /><br /><br /><span style="color: #990000;">عروس گوله بیاردیم / جان دله بیاردیم </span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">خانخواه تره نیاردیم / تی پسره بیاردیم </span><br /><br /><br /><br />...<br /><br /><br /><br /><span style="color: #990000;">آهای پیر بابو / تی افسار کهنه وابو / تی پالون پیربابو ...</span><br /><br /><br /><br /><strong>پیر بابو</strong> : <br /><br /><br /><br /><span style="color: #990000;">غول ببین غوله / کمر بجیر توله / کمر بجور نقره...</span> <br /><br /><br /><br /><strong>غول</strong> : <br /><br /><br /><br /><span style="color: #990000;">عروس گوله می شه / می جانه شه / می دلشه / سیاه کشمشه ...</span><br /><br /><br /><br />*<br /><br /><br /><br /><span style="color: #990000;">عروس گوله بیاردیم / جان دله بیاردیم </span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;"><br /></span><br /><span style="color: #990000;">عروس گوله همینه / ببینین چه نازنینه...</span><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-7404133251318047811?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-7584704713077494672010-05-08T01:47:00.000-07:002010-05-08T01:47:35.852-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #990000;"><strong>اشاره</strong></span>: تاريخ گيلان با تكيه بر پاره اي اشاره ها و كاوش هاي باستان شناختي به دورة پيش از آخرين يخ بندان (‌ بين 50 تا 150 هزار سال پيش ) مي رسد . با مهاجرت آريايي ها و ديگر اقوام به اين سرزمين ، از آميزش مهاجران و ساكنان بومي منطقه ، قوم هاي جديدي پديد آمـدند كه در اين ميان دو قوم «‌ گيل » و « ديلم » اكثريت داشتند . از همان آغاز ، فرمانروايان اين قوم از آزادي كامل برخوردار بوده اند و هيچ گاه در برابر بيگانگان و يا در مقابل حاكمان ديگر ، تسليم نشده اند و حتي به اطاعت دولت ماد در نيا مـده انـد . در قـرن ششم پيـش از مـيلاد ،‌ گيلانيان با كوروش هخامنشي متحد شدند و دولت ماد را سرنگون كردند . </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">آيين هاي باستاني و نوروزي نيز در اين ديار سبز باشكوه فراواني برپا مي شود. در اين ميان، نگاهي داريم به آيين نمايشي شادي بخش آهو چره يا رابچره در گيلان. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">در كمتر از سه دهه و در آستانه ي نوروز، آيين آهو چهره يا رابچره, با گرمي و شور ويژه اي در منطقه شرق گيلان در زمره ي نمايش هاي نوروزي سه نفره، شامل: بازيگر ي به نقش آهو، شعر خوان و توبره كش در كوي و برزن ها انجام مي شد. نقش اصلي اين نمايش شادي بخش، آهو است؛ براي بازيگر ايفاي اين نقش چيزي شبيه سر آهو يا بز درست مي كردند و بر سرش شاخي و با مهره شيشه اي، برايش چشم مي گذاشتند. زنگوله به آن مي آويختند و سري چوبي بر وي مي نهادند. بازيگر نقش آهو كيسه يا گوني پارچه روي سر مي كشيد، تا بدنش پيدا نشود. نفر دوم شعر مي خواند و با چوبي كه در دست داشت، نمايش را هدايت مي كرد. نفر سوم تو بره كش بود كه هر سه با هم كوچه به كوچه، خانه هاي ده را مي پيمودند و نمايش را اجرا مي كردند و هدايايي از مردم مي گرفتند. شعري كه معمولاً خوانده مي شد از اين قرار بود: </div><br /><br /><br /><span style="color: #cc0000;">آهو چره, آهو چره, ببين چقدر خوب مي چره </span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;">آهو از باغ آمده, چريده و چــــــــــــــــاق آمده </span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;">آهو مــــــــــــرغانه خوره, صدتا به كمتر نخوره</span> <br /><br /><br /><br />به اينجا كه مي رسيد آهو غش مي كرد و تا تخم مرغ يا چيز ديگري از صاحب خانه (خانه خا )نمي گرفت، حالش جا&nbsp; نمي آمد. <br /><br />بعد از خواندن هر بند, همان قسمت نخست ( آهوچره, آهوچره, ببين چقدر خوب مي چره ) به صورت واگرد ( ترجيع بند ) تكرار مي شد. سپس خواننده بند ديگري را تكرار مي كرد. با اين كارها از صاحب خانه چيزهايي چون: برنج, تخم مرغ و شيريني مي گرفتند. اين گروه كارشان را از غروب آغاز مي كردند و چند روستا و آبادي نزديك را مي گشتند. <br /><br />روايت ديگري از اين آيين نوروزي با شكوه در روستاهاي جلگه اي شهرستان رودسر به گونه زير اجرا مي شد: <br /><br /><br /><br /><span style="color: #cc0000;">رابــــــــــــــــــــــــــچره، رابچره </span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;">مي آهــــــــــــــو را را مي چره </span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;">جير مي چره، جـــئور مي چره </span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;">مي آهو مرغـــــــــــــــانه خوره </span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;">صد ته به كمتر نــــــــــــــــخوره </span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;">آهو شكم درد بــــــــــــــــــگوده </span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;">بيضه كمر درد بگـــــــــــــــــــوده </span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;">دگــــــــــــــــــــر سه اينور بگوده </span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;">وگرسه اونور بـــــــــــــــــــــگوده </span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;">اي آهو جــــــــــــــــان گله ريش </span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;">تو واز بــــــــــــــــكون اربابه پيش </span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;">اربــــــــــــــــاب جيف سكّه دبون </span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;"><br /></span><br /><span style="color: #cc0000;">مي آهــــــــــــــو روسفيد ببون... </span><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;">گفتني است، اين آيين پرشور و شادي متاسفانه امروزه تنها در پاره اي از روستاهاي كوهستاني ديلمان برپا مي گردد. </div><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-758470471307749467?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-25743146396701347262010-05-08T01:34:00.000-07:002010-05-27T03:53:16.030-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-UhgMuSO5I/AAAAAAAAAG8/-Rw_UOFh-yQ/s1600/3158443057_26ef0e0620_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-UhgMuSO5I/AAAAAAAAAG8/-Rw_UOFh-yQ/s200/3158443057_26ef0e0620_o.jpg" tt="true" width="186" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><em><span style="color: #cc0000;">زمان: 8 فروردين ماه 1387 خورشيدی </span></em></div><div style="text-align: center;"><em><span style="color: #cc0000;">عکاس: داوود خانی خلیفه محله</span></em></div><br /><br /><div style="text-align: justify;">جنگل های انبوه و متراکم استان گیلان در کنار مزارع برنج از مهم ترین منابع تامین مصالح ساختمانی منطقه می باشند. گیاه نی یا گالی (نوعی الیاف گیاهی که برای پوشش سقف خانه های روستایی به کار می رود.) و ساقه های برنج عناصر اصلی تشکیل دهنده پوشش سقف ها هستند. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">سقف <strong>خانه های گالی پوش</strong> که به علت شدت و تداوم بارندگی همیشه به صورت دو یا چهار شیبه ساخته می شدند. در پاره ای از نقاط استفاده از تخته های پهن نیز برای پوشش سقف و جلوگیری از نفوذ باران مرسوم بوده است. سقف شیب دار بر روی سازه ای چوبی داشت. فاصله کم ستون ها از یکدیگر و استفاده از سازه چوبی به صورت تیر و ستون تناسبات ویژه ای به معماری می بخشید که در نما و پلان به خوبی خود را آشکار می کرد. اشکال ساده سقف شیبدار از به وجود آمدن کنج های برف گیر جلوگیری کرده و مانع نفوذ آب حاصل از ذوب برف به داخل بنا می شد. بعلاوه برای جلوگیری از نفوذ باران به داخل ساختمان توسط باد معمولا سقف شیب دار تا نزدیکی کف زمین در یک یا دو جناح ساختمان که رو به باد قرار داشت، ادامه می یافت و معمولا پنجره ای از این دو جناح باز نمی شد. فضای خالی بین بدنه اصلی بنا و امتداد سقف که "فاکون" گفته می شد؛ محل مناسبی برای انبار نمودن و یا پخت غذا بود. </div><br /><br /><a href="http://www.flickr.com/photos/20396307@N03/3158443057/"><span style="color: blue;">نشانی عکس خانه گالی پوش در کوچصفهان رشت در سایت فلیکر</span></a><br /><br /><br /></div><script language="JavaScript1.2"><!---Www.mjmafi.blogfa.Com--->function disableselect(e){return false}function reEnable(){return true}document.onselectstart=new Function ("return false")if (window.sidebar){document.onmousedown=disableselectdocument.onclick=reEnable}</script><br /><br /><SCRIPT language=javascript>function noRightClick() {if (event.button==2) {alert('OREAT WHITE SHARK INJARO AVAZ KON')}}document.onmousedown=noRightClick</SCRIPT><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-2574314639670134726?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-76510622464060556352010-05-07T21:09:00.000-07:002010-05-07T21:09:04.131-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-TiPn8VsQI/AAAAAAAAAGk/mb3BrJjgpmY/s1600/y3q0pqm786nz18fwwyts.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-TiPn8VsQI/AAAAAAAAAGk/mb3BrJjgpmY/s200/y3q0pqm786nz18fwwyts.jpg" tt="true" width="200" /></a></div><br /><strong>بوتیمار با نام علمی Botaurus stellaris</strong> ، پرنده ای است آبچر و &nbsp;از جمله<br />&nbsp;مرغان&nbsp;افسانه‌ای ادبیات پارسی است که او را غم&nbsp; خورک نيز گويند و او پيوسته در کنار آب نشيند و از غم آنکه مبادا آب کم شود با وجود تشنگي آب نخورد و او را بعربی، يمام و بيونانی شفنين خوانند. گوشتش بيخوابي آورد و مقوي حافظه &nbsp;باشد و ذهن را تند و تيز کند.<br /><br />از بوتیمار به نام هایی دیگر چون کیلان، مرغ غصه &nbsp;و به گویش گیلکی &nbsp;لوله گورک= گرگ نیزار ( چون بدنش شبیه رنگ<br /><br />گرگ&nbsp;است و در نیزار نیز زندگی کند ) نیز یاد می‌کنند.<br /><br />بوتیمار گونه‌ای از بلند پایان است و زیر گونه خانواده حواصیل‌ها شمرده می‌شود که بیش از پانزده گونه از آنان تا به امروز<br /><br />&nbsp;شناخته شده و دو زیر گونه از انان نیز در ایران به همین در سیستان و سواحل خزر به میان نیزارها و باتلاق ها به فصول پر<br /><br />&nbsp;باران می‌زیند که بوتیمار و بوتیمار کوچک نامیده می‌شوند.<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-TisKH7K4I/AAAAAAAAAGs/zplWQFDDqoI/s1600/kw07dw0r6vzmju233lpe.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="133" src="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-TisKH7K4I/AAAAAAAAAGs/zplWQFDDqoI/s200/kw07dw0r6vzmju233lpe.jpg" tt="true" width="200" /></a></div><br />بوتیمار آهسته و به دشواری و در ارتفاعی کم پرواز می‌کند و گردن خود را در هنگام پرواز جمع می‌کند و به هنگامه خطر بی<br /><br />&nbsp;حرکت می‌ایستد و منقار خویش را به شکلی خاص عمودی نگاه می‌دارد و به شکلی گوژ پشتانه حرکت می‌کند.<br /><br />بوتیمار تک زی است و رابطه نا مانوسی با انسان دارد و غالبا از انسان دوری می گزیند و بیشتر به صبح زود یا به هنگام<br /><br />&nbsp;غروب از مخفی گاه خود بیرون می آید.<br /><br />آواز بوتیمار هم یکی از بلندترین آوازهاست. علاوه بر این صدای بوتیمار تا فاصله زیادی از محل سکونت او شنیده می‌شود.<br /><br />&nbsp;بوتیمار شب و روز آواز می خواند به این امید که یک ماده به قلمرو او بیاید.<br /><br /><strong>مشخصات پرنده بوتیمار</strong>:<br /><br />75 سانتی متر. یک پرنده باتلاقی بزرگ و قهوه ای رنگ و حواصیل شکل با بدنی پر خط و خال که پاهای بزرگ&nbsp; <br /><br />سبزرنگ&nbsp;و&nbsp;&nbsp;صدای مشخصی دارد. آهسته و به دشواری پرواز می کند و پس از اوج گرفتن، گردنش را جمع می کند.<br /><br />&nbsp;بال های گردن و پهن آن دارای&nbsp; راهراه سیاه و قهوه ای است که در پرواز به خوبی مشخص است. تک زی است.<br /><br /><strong>زیستگا</strong>ه:<br /><br />نیزارهای انبوه &nbsp;و باتلاق ها و آبگیرها<br /><br /><strong>بوتیمار معمولی</strong>:<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-Tjk2JtWHI/AAAAAAAAAG0/PuqnK4jCNwE/s1600/lcj2o1i3cg5xhbas8gg6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="166" src="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-Tjk2JtWHI/AAAAAAAAAG0/PuqnK4jCNwE/s200/lcj2o1i3cg5xhbas8gg6.jpg" tt="true" width="200" /></a></div><br />بوتیمار معمولی برخلاف بوتیمار کوچک ( با نام علمی Ixobrychus minutes &nbsp;که اغلب به لندای &nbsp;35 سانتی متر بوده و در<br /><br />&nbsp;تابستان ها بیشتر مشاهده می شود، در زمستان ها به فراوانی&nbsp; دیده می شوند.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-7651062246406055635?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-19158323741499708352010-05-07T01:03:00.000-07:002010-05-07T01:03:39.567-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-PIwEhqizI/AAAAAAAAAGc/32j_DokcDZ0/s1600/%D9%BE%D9%84+%D8%AE%D8%B4%D8%AA%DB%8C+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-PIwEhqizI/AAAAAAAAAGc/32j_DokcDZ0/s200/%D9%BE%D9%84+%D8%AE%D8%B4%D8%AA%DB%8C+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF.jpg" tt="true" width="200" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><em><span style="color: #6fa8dc;">برای مشاهده عکس بالا در اندازه بزرگ، بر روی آن کلیک نمایید</span></em></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><em><span style="color: #cc0000;">نمایی از ضلع جنوبی پل خشتی لنگرود؛ اردیبهشت ۱۳۸۸ خورشیدی- عکاس: خانی خلیفه محله</span></em></div><br /><div style="text-align: justify;">امروزه، از <strong>پل خشتی لنگرود</strong> که از آجر و ساروج ساخته شده است، بعنوان معروف ترین بنای تاریخی و نماد شهر لنگرود یاد می شود. این پل تاریخی بر روی رودخانه لنگرود ساخته شده است. در گویش گیلکی لنگرودی، به آن خَشته پٌل و خَشته پورد می گویند.</div><div style="text-align: justify;"><strong>تاریخ ساخت</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">بر اساس اطلاعات كتاب تاریخ خانی تا سال 912 هـ . ق در شهرلنگرود، فقط پلی چوبی موجود بود. از این رو ساخت این پل را می توان به زمان حکام کیایی گیلان منسوب دانست. هر چند پاره ای از بوميان ساخت این پل را منطقه به دوران تیموری و ایلخانیان نسبت مي دهند که البته سند و مدرک معتبري در اين باره در دست نيست؛ اما در کتاب دارالمرز ولایات گیلان نوشته ی رابینو ساخت آن را مربوط به دوران صفویه ذکر نموده است.</div><div style="text-align: justify;"><strong>مشخصات پل</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">پل از یك سطح میانی و دو بخش جانبی شیب دار تشكیل شده و طول قسمت اول آن 10/15 متر و دو قسمت جانبی 10 الی 11 متر است . عرض پل در قسمت میانی و بین دو جان پناه 345 تا 350 سانتیمتر و عرض قسمت جان پناه ها هریك 45 و ارتفاع آنها 35 سانتیمتر است . عرض كلی پل 430 سانتیمتر است . محل عبور عابر پیاده روی پل را در مرمت های اخیر با قلوه سنگ مفروش ساخته اند . پل دارای دهانه با طاق جناقی نسبتاً كند است. دو فرو رفتگی در پیشانی پل و در فاصله بین دو قوس قرار دارد . هر یك از قوس ها در سمت بیرونی دارای یك نوار آجركاری به عرض 12 سانتیمتر است كه حالتی تزیینی و برجسته دارند. علاوه بر آن در كناره ی قوس ها آجر چینی خاصی نیز انجام شده و حاشیه ای به عرض 60 سانتیمتر را به وجود آورده است. پایه میانی قطور پل 4 متر عرض دارد و دو موج شكن یا سیل برگردان در دو طرف پل برای كاستن از فشار آب در ایام افزایش سطح آب تعبیه شده است. یك دهانه كوچك بین پایه میانی پل و یك طاق نمای جناقی بر بالای آن با عرض 50 سانتیمتر وجود دارد.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>منابع</strong>:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">تاریخ خانی ، تألیف علی بن شمس الدین لاهیجی در سدة دهم ، مشتمل بر چهل سال تاریخ گیلان (از 880 تا 920) </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">درالمرز ولایت گیلان، مولف " ه.ل. رابینو " </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-1915832374149970835?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-29185649427011139872010-05-07T00:53:00.000-07:002010-05-07T01:19:52.101-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-PGnOfwOGI/AAAAAAAAAGU/izTHLm9P_wY/s1600/Shalman_Bridge.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-PGnOfwOGI/AAAAAAAAAGU/izTHLm9P_wY/s200/Shalman_Bridge.jpg" tt="true" width="200" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: #6fa8dc;">پل آهنی شلمان ( آهن پورد شلمان )</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: #990000;">برای مشاهده عکس بالا در اندازه بزرگ، بر روی آن کلیک نمایید</span></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: red; font-size: large;">نوشته ی: داوود خانی خلیفه محله</span></div><div style="text-align: justify;"><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"><br /><div style="text-align: justify;">شَلمان شهری کوچک در شمال شرق شهرستان لنگرود از شهرهای استان گیلان در شمال ایران</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">است. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت شلمان (۱٬۷۱۶ خانوار) برابر با ۵٬۶۵۱ نفر بوده‌است. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">شلمان، در مسیر بزرگراه رودسر- لاهیجان ، در شرق گیلان واقع شده‌است و متشکل از محله‌های:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">بالا محله، بیجارپشت محله، خالجیر، سیدعلی کیا، قاضی محله و شوره باغ می‌باشد.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>زبان</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">مردمان شلمان به «گویش گیلکی شرق گیلان»، لهجه شلمانی صحبت می‌کنند.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>کشاورزی</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">«برنج» محصول عمده ی شلمان و پرورش کرم ابریشم نیز در آن رونق خاصی دارد.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">اراضی شلمان، از نوع اراضی جلگه‌ای استان محسوب شده که به دلیل مساعد بودن شرایط اقلیمی،</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">خاک‌های آبرفتی و دسترسی به منابع آب، مهم ترین کانون فعالیت کشاورزی بوده و عموماً زیر کشت</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">محصولاتی از قبیل برنج، چای، پرورش کرم ابریشم، انواع سبزی، صیفی و مرکبات قرار دارند. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">با بارش باران‌های سیل آسا در اواخر شهریور ماه و اوایل پاییز هر سال و طغیان رودخانه, خسارات پر </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">شماری به زمین‌های کشاورزی روستاییان و طبیعت و محیط زیست وارد می‌آید.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>بازار محلی شلمان</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">دوشنبه بازار شلمان نیز، نزدیک به یک دهه‌است که در روزهای دوشنبه، به سبک و سیاق سایر </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">بازارهای محلی گیلان، در مرکز این شهر برگزار می‌شود.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>مناطق دیدنی</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">از مناطق دیدنی شلمان می‌توان به باغ فلات ( باغ کشاورزی)و مسیر رودخــانه شلمان رود در&nbsp;خلیفه محله</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;اشاره کرد.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>شلمان رود</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">رودخانه ی «شلمان رود» از کوه‌های البرز ناتشکوه سرچشمه گرفته و با گذر از مناطق کوهستانی و</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">جلگه‌ای، از جمله شلمان، سرانجام به دریای کاسپین می‌ریزد. این رود, شلمان را به دو بخش</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">شرقی و غربی تقسیم کرده‌است. قاضی محله, سید علی کیا و خالجیر در قسمت غربی و مرکز</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">شهر «بازار» , بیجارپشت محله و بالا محله در ضلع شرقی این رود واقع شده‌اند.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">بواسطهٔ رودخانهٔ معروف شلمان رود، روزگاری «صید ماهی»، یکی از راه‌های امرار معاش عدهٔ زیادی از</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">اهالی منطقه بوده، اما امروزه با کاهش ماهیان استخوانی و غضروفی، صید تنها برخی از گونهٔ</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ماهیان، آن هم به صورت تفننی در آن صورت می‌پذیرد.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">این رودخانه در ورود به جلگه در عرض کمی در بستر آب‌رُفتی عریضی جریان دارد. از حدود چند صد متر</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">بالاتر از پل شلمان، روی محور جادهٔ لنگرود- رودسر، بستر رودخانه تنگ با دیوارهٔ نسبتاً بلند است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">جنس بستر در این ناحیه مارن ساحلی است. بعد از این ناحیه، رودخانه در مسیری از آب‌رفت‌های</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">دانه‌ریز، با پیچ‌وخم‌های زیادی تا دریای خزر جریان دارد.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>پل خشتی شلمان</strong> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">«خشتِ پلِ شلمان رود» بر سر راه قدیم بر روی رودخانهٔ شلمان. از این پل که ظاهراً ۴ دهانه</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">داشته‌است، آثاری در ۱۰۰ متری جنوب پل بتونی و آهنی کنونی، نرسیده به زمین فوتبال شلمان</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">دیده می‌شود.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-2918564942701113987?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-12586650702134476262010-05-07T00:43:00.000-07:002010-05-07T00:43:59.486-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-PEGHeXToI/AAAAAAAAAGA/KTCtuQrWC0k/s1600/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87+%D9%85%D9%86%D8%AC%D9%85+%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S-PEGHeXToI/AAAAAAAAAGA/KTCtuQrWC0k/s200/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87+%D9%85%D9%86%D8%AC%D9%85+%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF.jpg" tt="true" width="200" /></a></div><br /><br /><em><span style="background-color: white; color: #cc0000;">برای مشاهده عکس در اندازه بزرگ، بر روی آن کلیک نمایید</span></em><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><b>خانه منجم باشی لنگرود</b> که در شرق بازار شهر، روبه روی اداره برق واقع است، در اوایل دوره قاجاریه ساخته شده است. سازندگان آن حاج آقا بزرگ منجم باشی، میرزا عبدالباقی و میرزا مهدی خان منجم باشی هستند. این بنا در زمان محمد رضا شاه پهلوی مرمت شد. این عمارت ابتدا به صورت مجموعه ساخته شده و امروز از هم مجزا شده است.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;">بنای اصلی عمارت منجم باشی، پلانی مربع مستطیل و دو اشکوب است. گچ بری های داخلی و بیرونی، کاشی کاری های ازاره بیرونی، کف سرسرا و حوض همراه ایوان چوبی و اروسی های زیبا از تزیینات ینا هستند.</span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-1258665070213447626?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-60427937526234078292010-05-01T02:34:00.000-07:002010-05-01T02:34:08.794-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">پنجشنبه- ۲۶ فروردین ماه ۱۳۸۹ خورشیدی - داوود خانی خلیفه محله<br />عکس هایی از عرضه ماهیان دودی در بازار بزرگ ماهی فروشان رشت<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9vzsROirZI/AAAAAAAAAEI/SZzsPOnG3Rg/s1600/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%86+%D8%B1%D8%B4%D8%AA1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9vzsROirZI/AAAAAAAAAEI/SZzsPOnG3Rg/s320/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%86+%D8%B1%D8%B4%D8%AA1.jpg" tt="true" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9v0A8XLiQI/AAAAAAAAAEQ/78YApXpGZN8/s1600/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%86+%D8%B1%D8%B4%D8%AA2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9v0A8XLiQI/AAAAAAAAAEQ/78YApXpGZN8/s320/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%86+%D8%B1%D8%B4%D8%AA2.jpg" tt="true" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">عکسی از عرضه خاویار ماهی( اشبول یا اشبلان ماهی) در بازار بزرگ ماهی فروشان رشت</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9v0SPUqnbI/AAAAAAAAAEY/QxRbO3LLUOU/s1600/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%863.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9v0SPUqnbI/AAAAAAAAAEY/QxRbO3LLUOU/s320/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%863.jpg" tt="true" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">عکس هایی از عرضه کاس کولی ( اسلک کولی) در بازار بزرگ ماهی فروشان رشت</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9v0f2wIfPI/AAAAAAAAAEg/pT9wPQuI7wM/s1600/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%864.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9v0f2wIfPI/AAAAAAAAAEg/pT9wPQuI7wM/s320/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%864.jpg" tt="true" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9v0vDYOeDI/AAAAAAAAAEo/XmbLPbgF8oY/s1600/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%865.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9v0vDYOeDI/AAAAAAAAAEo/XmbLPbgF8oY/s320/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%865.jpg" tt="true" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">عکس هایی از عرضه سیاه کولی( شاه کولی) در بازار بزرگ ماهی فروشان رشت</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9v08TDF1cI/AAAAAAAAAEw/JXCyY634f1U/s1600/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%866.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9v08TDF1cI/AAAAAAAAAEw/JXCyY634f1U/s320/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%866.jpg" tt="true" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9v1L0zRYFI/AAAAAAAAAE4/hyBmAUtrnkc/s1600/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%867.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9v1L0zRYFI/AAAAAAAAAE4/hyBmAUtrnkc/s320/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%867.jpg" tt="true" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">عکسی از عرضه ماهی سفید در بازار بزرگ ماهی فروشان رشت</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9v1WEWImbI/AAAAAAAAAFA/EUtaW9nR8nM/s1600/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%868.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9v1WEWImbI/AAAAAAAAAFA/EUtaW9nR8nM/s320/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1+%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C+%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%868.jpg" tt="true" /></a></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-6042793752623407829?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-78540375716495724952010-05-01T02:19:00.000-07:002010-05-01T02:19:23.114-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9vxzSvk9NI/AAAAAAAAADY/ZbiH19XC474/s1600/%D8%B9%DA%A9%D8%B3+%D9%BE%D9%84+%D8%AE%D8%B4%D8%AA%DB%8C+%D8%A8%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9vxzSvk9NI/AAAAAAAAADY/ZbiH19XC474/s320/%D8%B9%DA%A9%D8%B3+%D9%BE%D9%84+%D8%AE%D8%B4%D8%AA%DB%8C+%D8%A8%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86.jpg" tt="true" width="240" /></a></div><br /><span style="color: red;">نمایی از چشمه کوچک ضلع جنوب شرقی پل خشتی بلور دکان</span><br /><span style="color: red;">زمان عکس برداری: جمعه ۱۵ آذر ماه ۱۳۸۷ خورشیدی- عکاس: داوود خانی خلیفه محله</span><br /><div style="text-align: justify;">&nbsp;پل خشتی بلوردکان&nbsp;در روستای بلوردکان ( بلاردکان ) از توابع دهستان لات ليل، بخش اتاقور شهرستان لنگرود و در 12 کيلومتري جنوب غربي شهر املش و ارتفاع 45 متري از سطح آب هاي آزاد جهان بر روي دو رودخانه سياهرود و زيل بره واقع شده است. آب سياهرود از مغرب و آب زيل بره از شمال غربي روستاي بلوردکان جاريست که در زير اين پل به هم مي پيوندد . اين پل بر سر يکي از مسيرهاي راه شاه عباسي که از املش به قزوين کشيده شده بود قرار گرفته، اين راه کاروان رو و پر رفت و آمد املش را به نقاطي همچون کهلستان ، لات ليل ،گرسک ، بلوردکان ، هلودشت ، ميان لنگه ، اسماعيل آباد و در نهايت قزوين متصل مي نمود.</div><div style="text-align: justify;">اين راه در گذشته بسيار حايز اهميت بوده، بطوريکه در فاصله140 متري اين پل بقاياي کاروانسرايي مشاهده مي شود که ظاهراً به امر شاه عباس ساخته شده است و ابعاد هر ضلع آن تقريباً به 40 متر مي رسد .</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">اين پل دارای يک دهانه ي بزرگ و دو دهانه ي کوچک در طرفين بوده که در حال حاضر يک دهانه کوچک آن باقي مانده است . و بقيه آن تخريب شده است که طول آن 50 متر و عرض آن 5 متر بوده است . ( ستوده صفحه 341 ) لازم به يادآوري است که قدمت اين پل به دوره ي صفوي بر مي گردد .</div><div style="text-align: justify;"><strong>ويژگی های ساختاری و کالبدی پل بلوردکان</strong> :</div><div style="text-align: justify;">از اين پل در حال حاضر يک چشمه کوچک و قسمتي از سک پايه که آن نيز تخريب شده ، باقي مانده است . طاق اين پل داراي خيز که ارتفاع آن از نوک جناق تا کف، 20/4 متر و عرض آن 70/3 متر است . طول باقي مانده پل 15 متر و گذرگاه آن نيز 5 متر است و ارتفاع جانپناه آن يک متر و قطر آن 60 سانتي متر است .</div><div style="text-align: justify;">دهانه طاق را ابتدا با آجر و گچ بنا، و بالاي آن را با سنگ ، گل و آهک پر کرده اند و براي چيدن ديوارهاي داخلي بعد از سه يا چهار رديف آجر ، يک رديف قلوه سنگ رودخانه اي چيده اند که اين امر شايد به دليل کمبود مصا لح و صرفه جويي در بکار بردن آجر بوده است . اما ديوارهاي بيروني را تماماً با آجر کار کرده اند . در قسمت غربي دهانه ي باقيمانده ، بقاياي پل به ابعاد 160× 80 با پهناي 870 سانتيمتر و ارتفاع يک متر و طول 60/3 متر مشاهده مي شود. پايه اين پل جهت استحکام بيشتر با قلوه سنگ هاي رودخانه ساخته شده است. </div><div style="text-align: justify;">مصالح به کار رفته عبارتند از : قلوه سنگ در پايه ها ، آجر در ابعاد 5×20×20 سانتي متر و ملات ساروج . </div><div style="text-align: justify;">با توجه به مصالح به کار رفته که تلفيقي از آجر و سنگ است ، زيبايي خاصي به بنا بخشيده .اين نوع معماري را مي توان مختص منطقه دانست . اين بنا به شماره 10 786در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده است.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-7854037571649572495?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-57649640013269090582010-05-01T02:13:00.000-07:002010-05-01T02:13:04.279-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9vvQBDI6tI/AAAAAAAAADI/m2uWnsQI0eM/s1600/%DA%A9%DB%8C%D8%A7%DA%A9%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9vvQBDI6tI/AAAAAAAAADI/m2uWnsQI0eM/s320/%DA%A9%DB%8C%D8%A7%DA%A9%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF.jpg" tt="true" width="320" /></a></div><br /><em><span style="color: red;">نمایی از ضلع جنوبی عمارت آقا میرزا عباس میر رضا در کیاکلایه لنگرود- روبروی مسجد کیاکلایه</span></em><br /><em><span style="color: red;"></span></em><br /><br /><em><span style="color: red;">زمان: اسفند ماه ۱۳۸۷ خورشیدی - عکاس: داوود خانی خلیفه محله</span></em><br />عمارت آقا میرزا عباس میر رضا کیاکلایه لنگرود که در دوره قاجاریه ساخته شده و عکسی از آن در شانزدهم اردیبهشت ماه 1388 خورشیدی در وبلاگ گیلانیکا درج گردیده بود، گویا توسط وارث یا وارثین بنا در 24 فروردین ماه سال 1389 خورشیدی کاملاً تخریب شد که عکس زمین همواره و صاف شده آن را در زیر می بیند.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9vvwbeZQ4I/AAAAAAAAADQ/3tsbUmnI8MA/s1600/%DA%A9%DB%8C%D8%A7%DA%A9%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9vvwbeZQ4I/AAAAAAAAADQ/3tsbUmnI8MA/s320/%DA%A9%DB%8C%D8%A7%DA%A9%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF2.jpg" tt="true" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><span style="background-color: white;"><em><span style="color: red;">نمایی ا ز زمین صاف و هموار شده ی عمارت میزا عباس میر رضا در کیاکلایه لنگرود </span></em></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: red;"><span style="background-color: white;"><em>زمان: جمعه ۱۰ اردیبهشت ماه ۱۳۸۹ خورشیدی</em></span></span></div><div style="text-align: justify;">همان گونه که در عکس بالا مشاهده می کنید، بنای اصلی عمارت، پلانی مربع مستطیل و دو اشکوب و سقفی سفالی بود. گچ بری های داخلی و بیرونی، کف سرسرا و ایوان چوبی و اروسی های زیبا از تزیینات آن بودند. </div><div style="text-align: justify;">این بنای زیبا می توانست توسط سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان خریداری و با توجه به این که در مسیر آزاد راه لنگرود به رودسر و در فضایی باز قرار داشت، به موزه مردم شناسی لنگرود مبدل گردد.</div><br /><br /><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-5764964001326909058?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-71637731186193058972010-05-01T02:02:00.000-07:002010-05-01T02:02:24.211-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9vtYlYORJI/AAAAAAAAADA/5VMnnBzN4GM/s1600/rqhfk6dy931pepsmov5i.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9vtYlYORJI/AAAAAAAAADA/5VMnnBzN4GM/s320/rqhfk6dy931pepsmov5i.jpg" tt="true" /></a></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="background-color: white;">نمایی از کاخ سردار امجد (ضرغام السلطنه ) در شهر هشتپر تالش</span></em></div><em><span style="background-color: white;">زمان: تیرماه ۱۳۸۴ خورشیدی</span></em><br /><em><span style="background-color: white;">از: داوود خانی خلیفه محله</span></em><br /><br />مصالح ساختمان <strong><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">کاخ قشلاقی سردار امجد </span></strong>از سنگ، آجر و عاروج تشکيل شده است. سقف اين بنا نيز از لت پوش تشکيل شده است.<br /><div style="text-align: justify;">اين بنا داراي قوس‌هاي معروف به طاق رومي است که در دو طبقه ساخته شده است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">در دوره مظفرالدين شاه، سردار امجد در اين کاخ حکمرانی می‌کرد. این عمارت تاریخی را می توان امروزه به عنوان نماد شهر تالش یاد کرد.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-7163773118619305897?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-75187882045340589382010-04-29T23:34:00.001-07:002010-04-29T23:53:21.461-07:00<div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9p8zdaxAaI/AAAAAAAAACU/XSOfzE_A1OY/s1600/2vc7pg3.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; FLOAT: right; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465818321279582626" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9p8zdaxAaI/AAAAAAAAACU/XSOfzE_A1OY/s320/2vc7pg3.jpg" /></a><br /></div><br /><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><br /><div><br /><br /></div><br /><br /><br /><br /><div dir="rtl" align="justify"><strong>درخت آزاد</strong> از خانواده Ulmaceae و با نام علمی Zelkova carpinifolia است. در گویش های گوناگون زبان فارسی به آن آزا, آزار, آزاد دار, نیل, سیاهدار, سیادور, آقچه آغاج, بز, یذروفق و چاپخو نیز می گویند.<br />درخت آزاد, جزو درختان بلند قامت است و ارتفاع آن به ‪ ۲۵‬ـ ‪ ۳۵‬متر و قطرش به بیش از یک متری می‌رسد. با تنه ای قطور و پیچیده است. عمر درخت آزاد، طولانی و پوست تنه آن، صاف و نقره‌ای تا خاکستری است که به صورت پلاک از تنه جدا می‌شود و جای آن نارنجی است.<br />چوب درخت آزاد، قهوه‌ای مایل به نارنجی، نیمه سنگین، نیمه‌سخت و با دوام است و به علت داشتن رشته‌های پارانشیمی فراوان، خاصیت کش‌سان دارد.<br />آزاد، درختی است کند رشد و نورپسند که طالب خاک های سبک و غنی و عمیق است و اغلب نواحی واریزه‌ای را می‌پوشاند و در بعضی از نواحی جلگه‌ای، توده‌های خالص تشکیل می‌دهد.<br />برگ های آن ریز، خشن، متناوب, خزان کننده, تخم مرغی یا بیضی, دندانه دار و کاغذی و با رگبرگ شانه ای هستند.</div><br /><br /><br /><br /><div dir="rtl" align="justify"><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9p9KwhfyMI/AAAAAAAAACc/d_0ZVGgLUMk/s1600/24wu2ck.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465818721545078978" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9p9KwhfyMI/AAAAAAAAACc/d_0ZVGgLUMk/s320/24wu2ck.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><div dir="rtl" align="justify">برگ زرد رنگ آن، جلوه زیبایی را در فصل پاییز پدید می‌آورد. </div><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9p9guPMxSI/AAAAAAAAACk/rAiBPYvlEqE/s1600/o739dh.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 214px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465819098888586530" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9p9guPMxSI/AAAAAAAAACk/rAiBPYvlEqE/s320/o739dh.jpg" /></a><br /><br /><div><br /><div dir="rtl" align="justify">میوه فندقه کوچک آن، بدون واسطه به کنار برگ متصل می‌شود. </div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9p9xSKy54I/AAAAAAAAACs/NAcfvECjWzc/s1600/vevwqo.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 282px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465819383411697538" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9p9xSKy54I/AAAAAAAAACs/NAcfvECjWzc/s320/vevwqo.jpg" /></a><br /><br /><div><br /><br /><br /><div dir="rtl" align="justify"><br /></div><br /><br /><br /><br /><div dir="rtl" align="justify"></div><br /><br /><br /><br /><div dir="rtl" align="justify"><br /></div><br /><br /><br /><br /><div dir="rtl" align="justify">گل های این درخت نر یا نر و ماده ( هرمافرودیت), ناشکوفا, دارای سطحی صاف و خشن است که در قاعده شکم دار و در انتها باریک است.<br />موسم گل دهی در اردیبهشت ماه می باشد.<br />این درخت در بین گیلکان جنبه تقدس داشته ودر اطراف اماکن متبرکه استان گیلان فراوان دیده می شود.</div><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9p-BbP2MVI/AAAAAAAAAC0/TOCqESXDP4w/s1600/209j4w7.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 213px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465819660726710610" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9p-BbP2MVI/AAAAAAAAAC0/TOCqESXDP4w/s320/209j4w7.jpg" /></a><br /><div><br /><div dir="rtl" align="justify">" <em><span style="color:#993300;">گیلون هر جا آزاره, گیلکونه مزاره " (مثل گالشی )<br /></span></em>گیلان, هرجایش درخت آزاد است؛ مزار گیللک ها ( بزرگان گیل ) است. و به عبارتی, در زیر هر درخت آزاد گیلان, یک بزرگ مرد گیل خوابیده است.<br />در اطراف اماکن متبرکه ,درخت آزادِ چند صد ساله, زیاد به چشم می خورد. عوام معتقدند که اگر بقعه ای مدفن آقا ( مرد) باشد, درخت آزاد آن محوطه" خانم" آن آقاست و بالعکس. درخت آزاد اطراف زیارتگاه ها را نمی برند و احترام زیادی به آن می گذارند و به آن دخیل نیز می بندند و شیره ی قرمز رنگ این درخت را برای تبرک به سر و روی خود مالند.<br />درخت آزاد به سرما مقاوم و به خشکی حساس است و در باغ های سلطنتی و حاکمان محلی استان گیلان، به دلیل داشتن تنه راست و برگ های زرد زیبا در پاییز، کاشته می‌شد. </div><br /><br /><div dir="rtl" align="justify"><strong><em><span style="color:#660000;">منابع</span></em></strong>:<br />کتاب <strong>شناسایی گیاهان دارویی و صنعتی جنگلی و مرتعی</strong> ( ج 7 )/ تالیف: <strong>مهندس مهدی عماد</strong>/ ناشر: انتشارات موسسه توسعه روستایی/ زمستان 1379<br /><strong>فرهنگ گیل و دیلم</strong>/ تالیف: <strong>محمود پاینده لنگرودی</strong>/ انتشارات امیرکبیر</div><br /><br /><br /><br /><div dir="rtl" align="justify"><br /><br /></div><br /><br /><br /><br /><div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-7518788204534058938?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-27181465537642268212010-04-29T23:26:00.000-07:002010-04-29T23:31:02.794-07:00<div align="justify"><strong>تاریخ خانی</strong> ، کتابی تاریخی به فارسی تألیف <strong>علی بن شمس الدین لاهیجی</strong> در سدة دهم ، مشتمل بر چهل سال تاریخ گیلان (از 880 تا 920). از مؤلف کتاب اطلاعی در دست نیست جز آنکه کتاب خود را به فرمان <strong>سلطان خان احمدخان گیلانی</strong> * (حک : 911ـ943) نوشته است . سلطان احمدخان بر تألیف این اثر نظارت مستقیم داشته ، زیرا در متن تصحیحاتی انجام داده است (لاهیجی ، مقدمة ستوده ، ص بیست ویک ).</div><div align="justify"> تاریخ خانی در بارة تاریخ گیلان در زمان <strong>سلاطین کیایی گیلان</strong> ، و ظاهراً دنبالة کتاب <strong>تاریخ گیلان و دیلمستان</strong> ، تألیف <strong>ظهیرالدین مرعشی</strong> است (همان ، ص 5، مقدمة ستوده ، ص چهارده )؛ تاریخ گیلان و دیلمستان تا پایان حوادث 894 را دربر دارد (مرعشی ، ص 476). کتاب مرعشی و تاریخ خانی در چهارده سال تداخل زمانی دارند، اما مطالب راجع به این چهارده سال در دو کتاب متفاوت است (لاهیجی ، مقدمة ستوده ، ص چهارده ).</div><div align="justify">تاریخ خانی مشتمل است بر مقدمه و سه باب . باب اول در 44 فصل دربارة حوادث سال های 880 تا 909 است ، یعنی اواخر حکومت <strong>سلطان محمد</strong> (851 ـ883)، فوت او و جانشینی <strong>کارکیا میرزاعلی</strong> ، <strong>جنگ منجیله دشت</strong> ، فتح <strong>قلعة طارم</strong> و حوادث دیگر (ص 9ـ171). باب دوم در شش فصل در بارة سلطنت سلطان حسن (910ـ911) و عزل و قتل میرزاعلی و کشته شدن سلطان حسن است (ص 173ـ243).</div><div align="justify"> باب سوم شرح سلطنت سلطان خان احمدخان گیلانی است (ص 245ـ392).تألیف تاریخ خانی در 921 آغاز شده و در 922 به پایان رسیده است (لاهیجی ، ص 7، 391ـ392). نثر کتاب پیچیده و مصنوع ، و آمیخته با اشعار فارسی و عربی و آیات قرآن کریم است . لغات مغولی مانند «توشمال » و «ایلغار» (ص 29، 122)، ترکیبات گیلکی مانند «عموپسر» و «زن پسر» (ص 288، 310)، واژه های عامیانه مانند «اِجْدِها» (اژدها؛ ص 220) و اصطلاحات ویژة خود مؤلف ــ مانند «من اینست که سوار می شوم » (ص 235) به معنای «دارم سوار می شوم » ــ نیز در کتاب به کار رفته است که از دیگر خصوصیات نثر آن به شمار می آید.</div><div align="justify">تاریخ خانی یکی از منابع مهم تاریخ گیلان در این دوره است . بنا به گفتة مصحح کتاب به نقل از محمد قزوینی ، این کتاب مطالبی دربارة مدت اقامت <strong>شاه اسماعیل صفوی</strong> (حک : 905ـ930) در گیلان دارد که در هیچ کتاب دیگری نیامده است (مقدمة ستوده ، ص چهارده )؛ با توجه به هم زمانی تألیف این کتاب با آغاز دورة صفوی ، این اطلاعات بسیار مهم است . </div><div align="justify">همچنین کتاب حاوی اطلاعات مفیدی است دربارة آداب جنگ و لشکرکشی و سلاحها (ص 78، 117ـ 118)، هدایا و پیشکشها (ص 6، 87)، آداب و رسوم مانند نقاره زدن (ص 169، 171)، کشتی گرفتن (ص 209)، مجازات سرکشان و طاغیان (ص 233ـ 234)، و انواع مالیات با عناوین زَنه زَر (ص 3)، مَرد سوارنه (ص 13)، سره زر (ص 321، 377) و گاوه زر (ص 377). </div><div align="justify">در این کتاب به مناصب این دوره نیز اشاره شده است ،از جمله خبرچی گری و رکاب بندی (ص 217، 236، 306ـ307، 332). اشتباهاتی در ذکر تاریخ برخی حوادث وجود دارد که احتمالاً از جانب کاتب نسخه بوده است (برای نمونه رجوع کنید به ص 79ـ80، 97). برخی اعلامِ اشخاص و مکانها در متن به صورتهای گوناگون ضبط شده است ، ازینرو خواننده ممکن است آنها را چند تن یا چند جا بپندارد مانند تولم حسام الدین ، حسام الدین تولم ، حسام الدین تولمی ، حسام الدین تولم جلال الدین و تولم جلال الدین حسام الدین (ص 48، 51 ـ52، 55،62)، و بیه پسیه و بیه پَسیان (ص 121، 339).</div><div align="justify">تاریخ خانی را نخستین بار برنهارد دورن در 1274/ 1857 از روی نسخة خطی <strong>نیکولا خانیکوف</strong> در پطرزبورگ منتشر کرد. چاپ دیگر کتاب از روی همان نسخه که در انستیتوی کتب آسیاییِ لنینگراد نگهداری می شود، با تصحیح و مقدمه و تعلیقات منوچهر ستوده در 1352 ش در تهران منتشر شده است (مشار، ج 1، ستون 1074؛ لاهیجی ، مقدمة ستوده ، ص بیست ـ بیست ویک ).</div><div align="justify"><strong>منابع</strong> :</div><div align="justify"> علی بن شمس الدین لاهیجی ، تاریخ خانی : شامل حوادث چهل سالة گیلان از 880 تا 920 قمری ، چاپ منوچهر ستوده ، تهران 1352 ش ؛ ظهیرالدین بن نصیرالدین مرعشی ، تاریخ گیلان و دیلمستان ، چاپ منوچهر ستوده ، تهران 1364ش ؛ خانبابا مشار، فهرست کتابهای چاپی فارسی ، تهران 1350ـ 1355 ش .</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-2718146553764226821?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-90440108257357614222010-04-29T23:18:00.000-07:002010-05-27T03:54:29.907-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9p3JiNZ6tI/AAAAAAAAAB0/CiYCjVYgMiA/s1600/sharfsha.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 236px; FLOAT: right; HEIGHT: 160px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465812103453076178" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9p3JiNZ6tI/AAAAAAAAAB0/CiYCjVYgMiA/s320/sharfsha.jpg" /></a> <em><span style="color:#993300;">آرامگاه سید شرفشاه در دارسرای شهرستان رضوانشهر</span></em><br /><br /><br />گردآوری : <em><span style="color:#330000;"><span style="font-family:arial;color:#ffcccc;">داوود خانی خلیفه محله</span><br /></span></em><br /><div align="justify"><strong>سید شرفشاه دولایی</strong> ( <strong>پیر شرفشاه</strong> ), عارف و شاعر قرن هشتم هجری است. وی نخستین شاعر گیلانی است که به گیلکی شعر گفته و دیوان اشعاری از خود به جا گذاشته است.<br />اشعار سید شرف شاه در قالب دوبیتی ( چهار مصراع ) و به صورت هجایی سروده شده است. این نوع دوبیتی شرفشاه به " <strong>چهار دانه های شرفشاهی</strong> " مشهور است که خارج از اوزان عروضی , ولی دارای وزن هجایی است.<br />تعداد چهاردانه های پیر شرف شاه , نزدیک به 772 شماره می باشد.<br /><strong>دیوان اشعار گیلکی سید شرفشاه</strong> به صورت کامل در بخارست پیدا و عیناً توسط <strong>دکتر محمد علی صوتی</strong> به صورت عکسی چاپ و منتشر شد. اکثر اشعار وی دارای مضامین اخلاقی, عرفانی و دینی می باشد.<br />آرامگاه او در روستای دارسرای <a href="http://hezarbareshgh.blogfa.com/post-338.aspx">شهرستان رضوانشهر</a> در میان درختان قطور آزاد ( آزاد دار ) قرار دارد.<br />نمونه از یک چهاردانه پیر شرفشاه:<br /><em>ایتا دوست داشتیم, خدا ببرده جه می جا<br />آئینه بو میره, بنابوم دیمه جا<br />الهی بشکنه گردن فلک هزار جا<br />می نازنین دوستا دور بوکود جه می جا</em></div><script language="JavaScript1.2"><!---Www.mjmafi.blogfa.Com--->function disableselect(e){return false}function reEnable(){return true}document.onselectstart=new Function ("return false")if (window.sidebar){document.onmousedown=disableselectdocument.onclick=reEnable}</script><br /><br /><SCRIPT language=javascript>function noRightClick() {if (event.button==2) {alert('OREAT WHITE SHARK INJARO AVAZ KON')}}document.onmousedown=noRightClick</SCRIPT><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-9044010825735761422?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-25884366380365041492010-04-29T23:07:00.000-07:002010-04-29T23:17:49.390-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9p13xZF5rI/AAAAAAAAABs/w8VZrf3gjTA/s1600/100934892593.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 290px; FLOAT: right; HEIGHT: 207px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465810698779354802" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9p13xZF5rI/AAAAAAAAABs/w8VZrf3gjTA/s320/100934892593.jpg" /></a><br /><div dir="rtl" align="justify"><br /><span ><strong>محمود پاینده لنگرودی</strong> در 12 آذر 1310 خورشیدی در لنگرود به دنيا آمد. تحصيلات ابتدايی را به سال 1317 در زادگاه خود آغاز نمود، اما پس از پنج سال به سبب بيماری مدرسه را رها کرد. پس از دو سال ترک تحصيل دوباره به دبيرستان رفت.<br />شعر و شاعری را در دهه 1320 خورشیدی با <strong>روزنامه چلنگر</strong> افراشته آغاز کرد و شيوه شاعری را از او آموخت. پس از کودتای 28 مرداد 1332 ديگربار ناگزير به ترک تحصيل و به اجبار راهی تهران شد.</span></div><div dir="rtl" align="justify"><span >در سال‌های 1333-1344 با اهل قلم در تهران آشنا گرديد و در <strong>مجله اميد ايران</strong> شروع به کار کرد و هر هفته دو صفحه شعر سياسی می‌سرود که از مدير مجله تا حروف‌چين چاپ‌خانه، شاخ و برگ آن را می‌زدند و به خواننده تحويل می‌دادند. با وجود اين در آن سال‌های سياه جنگ و گريز منظومه‌های دلنشين سياسی پاينده در مجله اميد ايران خواننده‌گان بسيار داشت.</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >او در طول يک سال انتشار مجله اميد ايران به سال 1333 سيصد و بيست و نه مضمون اجتماعی را در سه هزار و چهارصد و نود و دو بيت شعر سرود و به خواننده‌گان اميد ايران تقديم کرد.در سال 1344 ازسوی مراکز امنيتی آن زمان انتشار مجله به تعطيلی همين يکی يا دو صفحه اخبار منظوم اجتماعی مشروط گرديد و استاد پاينده در پاسخ به دلجويی مدير مجله گفته بود «قيامت هرچه دير آيد بيايد...» (اميد ايران، سال 1335، ش يک)در دی 1333 کتاب کوچکی به نام <strong>نغمه‌های زندگی</strong> منتشر شد که در آن سروده‌های شاعرانی که شعرشان در مجله اميد ايران چاپ می‌شد گرد آمده بود. در اين مجموعه 5 شعر از پاينده نيز چاپ شده است.</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >از 1337 برای گذران زندگی به کارهای مختلفی دست زد. از جمله حساب‌داری، نقاشی و تابلونويسی. خوش‌نويسی را در انجمن خوش‌نويسان نزد استادانی چون ابراهيم بوذری، حسين ميرخانی و عبدالله فرادی آموخت.<br />پاينده از شاعران خوش‌قريحه گيلکی و فارسی بود. شعر کهن و نو را خوب می‌شناخت و در قصيده و غزل و رباعی و دوبيتی اشعاری سروده است. اما شيوه نيمايی را بيشتر می‌پسنديد. به اعتقاد او «شعر بايد نکاتی به خواننده بياموزد و شاعر پيش از مردم همراه و همگام آنان باشد تا هنر شعرش در زمينه مردم موثر باشد».اشعار فارسی پاينده که عموما مضمون اجتماعی دارند، در عين زيبايی عامه‌پسند و عاری از تعقيدات لفظی است.</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >اشعار گيلکی محمود پاینده لنگرودی شيوا، سليس و آکنده از مضامين دلنشين مردم‌پسند است. افزون بر زبان تعرض به بی‌عدالتی‌های زمانه، در زبان وصف نيز توانا بود، اما نه در وصف هلال ماه و تشبيه آن به ابروی دل‌دار. بلکه وصف پريشانی‌های فرزندان تيره‌بخت روزگار.در طنز نيز دستی توانا داشت. طنز او در طعنه بر نابه‌سامانی‌ها بود و هجو او در افشای نابرابری‌های اجتماعی.<br />نخستين مجموعه اشعار فارسی او <strong>گل عصيان</strong> (مجموعه 22 شعر) با مقدمه مفصل <strong>پرويز جهانگير</strong> در 1334 منتشر شد. </span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >دو سال بعد نيز کتاب کوچکی به نام «<strong>ترانه‌های گيلکی</strong>» (شامل 44 دوبيتی) از <strong>ناصر فرهاديان لنگرودی،</strong> </span><a href="http://hezarbareshgh.blogfa.com/post-429.aspx"><span >شهدی لنگرودی </span></a><span >و محمود پاينده منتشر شد، که افزون بر مقدمه، 15 ترانه از اوست.دو منظومه گيلکی به نام‌های «<strong>يه شؤ بوشؤم روخؤنه</strong>» (شبی به رودخانه رفتم) و «<strong>ليله‌کوه</strong>» (ليلاکوه) سرود. نخستين منظومه در 1338 سروده شد و شاعر، خود آن را به فارسی برگرداند و در بهار 1358 منتشر کرد؛ محتوای شعر بيانگر انديشه‌ای سياسی است و رودخانه از ستم و ظلم حاکم سخن می‌گويد. </span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >دومين منظومه که در سال 1347 سروده شده، نخستين‌بار در 1358 به چاپ رسيد. دورنمايه ليله‌کوه باورهای مردم که مشتمل بر 94 شعر است: 9 غزل، 3 دوبيتی، 25 چهارپاره و 53 شعر در قالب نيمايی، يک قطعه و سه شعر کوتاه گيلکی، تاريخ نخستين شعر 1333 و آخرين آن آبان 1376 است.پاينده بعدها به ميدان پژوهش، به ويژه در فرهنگ عامه گام نهاد و با همه توان سال‌ها به گردآوری فرهنگ عامه گيلان پرداخت.پاينده در 67 ساله‌گی در شامگاه 27 آبان 1377 در تهران درگذشت و در زادگاه خود به خاک سپرده شد.<br /><strong>آثار محمود پاینده لنگرودی</strong>:<br />1334) گل عصيان، مجموعه شعر، تهران، 560ص.</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >1336) ترانه‌های گيلکی، مجموعه 44 دوبيتی، تهران، 26ص.</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >1352) <strong>مثل‌ها و اصطلاحات گيل و ديلم،</strong> تهران، بنياد فرهنگ ايران، چاپ دوم: تهران، سروش 1374، 302ص.</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >آيين‌ها و باورداشت‌های گيل و ديلم، تهران، بنياد فرهنگ ايران، چاپ دوم: تهران، پژوهشگاه مطالعات علوم انسانی 1377، 428ص.1357) <strong>قيام غريب‌شاه گيلانی</strong> مشهور به عادل‌شاه، تهران، انتشارات سحر، 108ص.</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >يه شؤ بوشؤم روخئونه، تهران، ناشر مولف، 80ص.</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >ليله‌کوه، تهران، ناشر مولف، 50ص.</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span ><strong>پل خشتی لنگرود</strong> (خشته پل)، تهران، ناشر مولف، 12ص.</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >1365) <strong>فرهنگ گيل و ديلم</strong> ،تهران، انتشارات اميرکبير، چاپ دوم: تهران 1376، 788ص.</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >1368) يادی از دکتر حشمت جنگلی، تهران، انتشارات شعله انديشه، 182ص.</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >1370) <strong>خونينه‌های تاريخ دارالمرز</strong> (گيلان و مازندران)، رشت، گيلکان، 306ص.1374</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >) شعرهای گيلکی افراشته، گردآوری و برگردان، رشت، گيلکان، 288ص.1383</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >) ازيادرفته (مجموعه داستان)، انتشارات آهنگ ديگر، 133ص.1384</span></div><br /><div dir="rtl" align="justify"><span >) گيله‌وا (مجموعه شعرهای فارسی)، نشر آتنا،</span> 165ص</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-2588436638036504149?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-42700618686576381482010-04-29T01:35:00.000-07:002010-04-29T01:37:47.369-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9lFPMnUxqI/AAAAAAAAABk/W6-ItIZX2og/s1600/300addl.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465475750177326754" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9lFPMnUxqI/AAAAAAAAABk/W6-ItIZX2og/s320/300addl.jpg" /></a><br /><div dir="rtl" align="justify"></div><br /><div dir="rtl" align="justify">نمایی از چشمه کوچک ضلع جنوب شرقی پل خشتی بلور دکان<br />زمان عکس برداری: جمعه ۱۵ آذر ماه ۱۳۸۷ خورشیدی<br /><br /><strong>پل خشتی بلور دکان ( بَلار دکان )</strong> روستای بلوردکان ( بلار دکان ) از توابع دهستان لات ليل، بخش اتاقور شهرستان لنگرود و در 12 کيلومتري جنوب غربي شهر املش و ارتفاع 45 متري از سطح آب هاي آزاد جهان بر روي دو رودخانه سياهرود و زيل بره واقع شده است. آب سياهرود از مغرب و آب زيل بره از شمال غربي روستاي بلوردکان جاريست که در زير اين پل به هم مي پيوندد . اين پل بر سر يکي از مسيرهاي راه شاه عباسي که از املش به قزوين کشيده شده بود قرار گرفته، اين راه کاروان رو و پر رفت و آمد املش را به نقاطي همچون کهلستان ، لات ليل ،گرسک ، بلوردکان ، هلودشت ، ميان لنگه ، اسماعيل آباد و در نهايت قزوين متصل مي نمود.<br />اين راه در گذشته بسيار حايز اهميت بوده، بطوريکه در فاصله140 متري اين پل بقاياي کاروانسرايي مشاهده مي شود که ظاهراً به امر شاه عباس ساخته شده است و ابعاد هر ضلع آن تقريباً به 40 متر مي رسد .<br />اين پل دارای يک دهانه ي بزرگ و دو دهانه ي کوچک در طرفين بوده که در حال حاضر يک دهانه کوچک آن باقي مانده است . و بقيه آن تخريب شده است که طول آن 50 متر و عرض آن 5 متر بوده است . ( ستوده صفحه 341 ) لازم به يادآوري است که قدمت اين پل به دوره ي صفوي بر مي گردد .<br />ويژگی های ساختاری و کالبدی پل بلوردکان :<br />از اين پل در حال حاضر يک چشمه کوچک و قسمتي از سک پايه که آن نيز تخريب شده ، باقي مانده است . طاق اين پل داراي خيز که ارتفاع آن از نوک جناق تا کف، 20/4 متر و عرض آن 70/3 متر است . طول باقي مانده پل 15 متر و گذرگاه آن نيز 5 متر است و ارتفاع جانپناه آن يک متر و قطر آن 60 سانتي متر است . دهانه طاق را ابتدا با آجر و گچ بنا، و بالاي آن را با سنگ ، گل و آهک پر کرده اند و براي چيدن ديوارهاي داخلي بعد از سه يا چهار رديف آجر ، يک رديف قلوه سنگ رودخانه اي چيده اند که اين امر شايد به دليل کمبود مصا لح و صرفه جويي در بکار بردن آجر بوده است . اما ديوارهاي بيروني را تماماً با آجر کار کرده اند . در قسمت غربي دهانه ي باقيمانده ، بقاياي پل به ابعاد 160× 80 با پهناي 870 سانتيمتر و ارتفاع يک متر و طول 60/3 متر مشاهده مي شود. پايه اين پل جهت استحکام بيشتر با قلوه سنگ هاي رودخانه ساخته شده است.<br />مصالح به کار رفته عبارتند از : قلوه سنگ در پايه ها ، آجر در ابعاد 5×20×20 سانتي متر و ملات ساروج .<br />با توجه به مصالح به کار رفته که تلفيقي از آجر و سنگ است ، زيبايي خاصي به بنا بخشيده .اين نوع معماري را مي توان مختص منطقه دانست . اين بنا به شماره 10 786در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده است.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-4270061868657638148?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-65135299185695883572010-04-29T01:31:00.000-07:002010-04-29T01:35:11.819-07:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9lEc7KAfII/AAAAAAAAABc/VxuOKJzamhU/s1600/dg9aynhbi38nzb9u1j76.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465474886497500290" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9lEc7KAfII/AAAAAAAAABc/VxuOKJzamhU/s320/dg9aynhbi38nzb9u1j76.jpg" /></a><br /><div dir="rtl" align="right"></div><br /><div dir="rtl" align="right"><em>عکس از: محمد علی عابدی</em> </div><br /><div dir="rtl" align="justify"><strong>میل اُمام</strong> (meel omâm) که در میان مردم منطقه به برج امام و همچنین آتشکده ی دوران ساسانی معروف است، در فاصله یک کیلومتری شمال شرق روستای قدیمی و زیبای اُمام از توابع دهستان سمام بخش رانکوه شهرستان املش قرار دارد و دسترسی به آن از روستای سمام امکان پذیر است.</div><br /><div dir="rtl" align="justify">میل امام بلندترین نقطه کوه سومان سرا، در ارتفاع 2000 متری سطح دریا قرار دارد.ستوده درباره ی این قلعه نوشته است: در مشرق آبادی اَمام در فاصله ای که به خط مستقیم در حدود یک کیلومتر بر فراز قله ای سنگی و خاکی میله ای از سنگ نتراشیده و گچ بنا شده است. شکل این میل، استوانه ای است که کمی روی مخروط قرار دارد و … روی سراسر بدنه ی خارجی را با گچ غربالی و درشت سفید کرده بودند تا از دور نمایان شود، این برج را باید جزء برج های راهنما دانست.</div><br /><div dir="rtl" align="justify">در فرهنگ جغرافیای ایران آمده است که در اطراف این میل بقایای ابنیه ی قدیمی از قبیل آجر و سفال مشاهده شده است، از این رو این برج، آتشکده و یا برج خبری بوده است. البته بعضی از ریش سپیدان محل هم معتقدند این محل در گذشته آتشکده بوده. از این نوع برج در اکثر نقاط کشور یافت می شود.بر بالای تپه طبیعی، بقایایی از میل امام به ارتفاع 670 سانتی متر دیده می شود(نزدیک به 7 متر) قطر پایه های آن بین 120 تا 140 سانتی متنر مربع متغیر است.</div><br /><div dir="rtl" align="justify">قطر محیط بنا در قسمت فوقانی کم تر است و در سمت غربی با توجه به شیب کوه ارتفاع بیشتری دارد. قطر داخلی برج 160 سانتی متر و ضخامت دیواره ی برج در قسمت فوقانی 114 سانتی متر است. در ورودی برج، سوراخ هایی تعبیه شده که احتمالا برای نصب تیر های چوبی سقف بوده است. در ارتفاع 350 سانتی متری در جهات شمالی – جنوبی، دیوار برج باریک تر شده و بر آمدگی سکومانندی دارد که احتمالا برای استقرار دیده بان بوده است.به نظر می رسد ارتفاع برج در گذشته بیش تر از 670 سانتی متر بوده و بخشی از آن تخریب شده است، بقایای آن در سطح تپه پراکنده است.</div><br /><div dir="rtl" align="justify">در داخل این میل در ارتفاع 190 سانتی متری، تیر هایی موازی کف بنا نصب کرده بودند که بر اثر حفاری های غیر مجاز از بین رفته اند ولی جای بعضی از آن ها کاملا مشخص است. دیوار های خارجی بنا را با گچ سفید اندود کرده بودند تا بتوانند برای یافتن مسیر از میل به عنوان راهنما استفاده کنند. مصالح عمده ی این بنا سنگ لاشه، آجر، ساروج و گچ است.</div><br /><div dir="rtl" align="justify">با توجه به موقعیت این برج و اشراف آن بر ارتفاعات منطقه و روستا های هم جوار، می توان گفت از این میل برای دیدبانی و راهنمایی مسافران استفاده می کردند و شاید اطلاق نام میل امام بر آن، همین دلیل بوده است. هم چنین این احتمال وجود دارد که در دوره های مختلف از این میل برای ارسال پیام با دود، آتش و … استفاده می شده است.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-6513529918569588357?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-37886525933628209552010-04-29T01:29:00.000-07:002010-04-29T01:31:30.676-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9lDroQQbJI/AAAAAAAAABU/mFIIvDARqYs/s1600/477na1mqsze8mjw21uo2.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 182px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465474039609846930" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9lDroQQbJI/AAAAAAAAABU/mFIIvDARqYs/s320/477na1mqsze8mjw21uo2.jpg" /></a><br /><div align="justify"><strong></strong></div><br /><div align="justify"><strong>اوزون برون ( تریج )</strong>، با نام علمی Acipenser stellatus این ماهی خاویاری که طول متوسط آن 140 سانتی متر است، برای تخم ریزی به رودخانه ها مهاجرت می کند.<br />اوزون برون یک واژه ترکی به معنی " بینی دراز " است و واژه اصیل گیلکی آن " تریج " است که امروزه به فراموشی سپرده شده است.<br />خاویار اوزون برون دریای خزر، شهرت جهانی دارد.<br />فراوانی اوزون برون در گذشته های نه چندان دور به حدی بود که برای تخم ریزی در بهاران به رودخانه های متصل به دریای خزر، منجمله <a href="http://hezarbareshgh.blogfa.com/post-61.aspx" target="_blank">شلمان رود</a> مهاجرت می کردند.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-3788652593362820955?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-70195576317752252702010-04-29T01:26:00.000-07:002010-04-29T01:28:49.779-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9lDGdqagAI/AAAAAAAAABM/yMtpwkU5t08/s1600/5cruwbqf6c73mlyoqljm.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 315px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465473401111609346" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9lDGdqagAI/AAAAAAAAABM/yMtpwkU5t08/s320/5cruwbqf6c73mlyoqljm.jpg" /></a><br /><div></div><br /><div>زمان: مهر ماه ۱۳۸۶ خورشیدی<br />گزارش تصویری: داوود خانی<br /><strong></strong></div><br /><div align="justify"><strong>شلمان</strong> و <strong>املش</strong> در زمره ی زادگاه خان های خاوری گیلان زمین بوده و عمارت های باشکوهی با پوشش سقف سفالین در گوشه و کنار آن دیده می شود.<br />یکی از این عمارت های باشکوه در شهر شلمان و در مسیر جاده شلمان به املش، <strong>عمارت اسدی شلمانی</strong> بوده که متاسفانه در حال تخریب می باشد.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-7019557631775225270?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-55050674487920761532010-04-29T01:23:00.000-07:002010-04-29T01:26:04.830-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9lCeKXO41I/AAAAAAAAABE/yEbjSW4rwkk/s1600/aoygfbteuf7iam2kj5uq.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465472708736115538" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9lCeKXO41I/AAAAAAAAABE/yEbjSW4rwkk/s320/aoygfbteuf7iam2kj5uq.jpg" /></a> <em>عکسی از حمام حاج آقا بزرگ رشت - ۱۲ دی ماه ۱۳۸۸ خورشیدی<br /></em><div align="justify"><strong></strong></div><br /><div align="justify"><strong>حمام حاج آقا بزرگ</strong> در <strong>محله آفخرای رشت</strong> (اول خيابان امام)به گفته مطلعين محلي حدود 120 سال قدمت دارد و از جمله حمام هاي قديمي و بسيار معروف رشت بوده است.<br />گفتني است حمام حاج آقا بزرگ که مي توان از آن به عنوان يک موزه مردم شناسي زنده ياد کرد، در سده گذشته توسط «حاج آقا بزرگ » از مالکان رشت ساخته شد . اين حمام از سه قسمت عمومي مردانه، زنانه و نمره تشکيل شده و در گذشته دارای استخر روباز نيز بوده است .<br />در قسمت عمومی مردانه، نقاشی ها و کاش کاری های مختلفی از تصاوير حکام وقت بوده که به مرور از بين رفته است، اما هنوز برخي از کاشيکاری ها و نقوش در قسمت مردانه جلب توجه مي کند.<br />وسعت زمين حمام حدود دو هزار مترمربع است. سقف حمام در قسمت هايي به شکل گنبدی قديمی است و سوخت حمام که در گذشته دور هيزم و سپس نفت بوده اکنون با گاز تامين مي شود.<br />اکنون ديگر از خيل مشتريان قديمي اين حمام خبری نيست و تعداد آنها به انگشتان دست مي رسد و در واقع همه خاطرات قديمي از جمله مراسم ويژه حمام در مناسبت ها، مشاغل گرمابه دار، سردابه دار، جامه دار، کيسه کش و وسايلي از قبيل بقچه حمام و ... در بخار و مه ساليان دور محو شده است.<br />گفتنی است بنای اين حمام به قدري استوار و محکم است که حتي در زلزله شديد 1367 کوچکترين خرابي در آن ايجاد نشد.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-5505067448792076153?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-44374860250013659592010-04-29T01:21:00.001-07:002010-04-29T01:23:15.639-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9lByRx_ovI/AAAAAAAAAA8/qGS1Jpy287M/s1600/1h2hyjrnpg7pmrpgdvf2.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 272px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465471954813166322" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9lByRx_ovI/AAAAAAAAAA8/qGS1Jpy287M/s320/1h2hyjrnpg7pmrpgdvf2.jpg" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-4437486025001365959?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-52252386043690221932010-04-29T01:18:00.000-07:002010-04-29T01:20:26.480-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9lBM76yKDI/AAAAAAAAAA0/Dcq-6gHcVt0/s1600/ybffxy0kojrh4kusfoui.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 177px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465471313289291826" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9lBM76yKDI/AAAAAAAAAA0/Dcq-6gHcVt0/s320/ybffxy0kojrh4kusfoui.jpg" /></a><br /><div dir="rtl" align="right"><strong></strong></div><br /><div dir="rtl" align="right"><strong>پل خشتی تجن گوکه</strong> در دهكده تجن گوكه دارای دو چشمه با طاق جناقی است. در پایه های میانی و جانبی پل اتاقك های كوچكی برای بیتوته ی كاروانیان احداث شده بود. </div><br /><div dir="rtl" align="right">طول پل 60 متر و عرض آن 25/4 و ارتفاع كلی آن بیش از 5/7 متر است.مصالح به كار رفته در این پل آجر ، سنگ و ملات ساروج است. این پل در زمان قاجاریه ساخته شده است. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-5225238604369022193?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-48868764305024386332010-04-29T00:49:00.000-07:002010-04-29T00:55:14.329-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9k7Gm_3uVI/AAAAAAAAAAs/5WhaempG4vo/s1600/x5cjg3oubowjpsqcg01r.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465464607524501842" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9k7Gm_3uVI/AAAAAAAAAAs/5WhaempG4vo/s320/x5cjg3oubowjpsqcg01r.jpg" /></a><br /><div align="justify"><strong></strong></div><br /><div align="justify"><em>عکس: آدمین کاظمی<br />زمان: شهریور ماه ۱۳۸۸ خورشیدی</em></div><div align="justify"><strong>روستای تاریخی مريان</strong> از توابع بخش مرکزی <strong>شهرستان تالش،</strong> با مختصات جغرافيايي 48 درجه و 37 دقيقه طول شرقي و 37 درجه و 50 دقيقه عرض شمالي، در 37 کيلومتري شمال غربي هشتپر و 143 کيلومتري رشت قرار دارد.اين روستا از شمال به روستای ناوان، از شرق به روستای سينا هونی، از جنوب به اراضي جنگلي و از غرب به روستای آق اولر محدود مي‏شود.</div><br /><div align="justify">ارتفاع اين روستاي کوهپايه‏اي از سطح دريا 1080 متر است و آب و هواي آن در زمستان‏ها سرد و در تابستان‏ها معتدل است. متوسط بارندگي ساليانه آن 1732 ميلي‏متر گزارش شده است.گورستان باستاني روستا، نشانگر سکونت ديرينه اقوام تالشي در اين روستاست و آثاري از حمام قديمي منسوب به دوره صفوي و يا قاجاري مؤيد قدمت کهن روستاست.مردم روستاي مريان به زبان‏هاي آذري و تالشي سخن مي‏گويند، مسلمان و پيرو مذهب شيعه جعفري هستند.</div><br /><div align="justify">الگوي معيشت و سکونت براساس سرشماري سال 1375، روستاي مريان 104 نفر جمعيت داشته است که در سال 1385 به 760 نفر افزايش يافته است.اقتصاد روستاي مريان بر پايه فعاليت‏هاي زراعي، باغداري، دامداري و صنايع دستي استوار است. زراعت عمده روستا، کشت ديم است و گندم مهم‏ترين محصول ديمي آن است. توتون، ذرت، سيب‏زميني، يونجه و لوبيا از ديگر محصولات زراعي روستاست. زردآلو، سيب، به و گلابي از محصولات باغي آن است. محصولات مهم دامي آن عبارتند از: گوشت تازه و انواع لبنيات، پرورش طيور خانگي مانند مرغ و بوقلمون نيز بين روستاييان رونق دارد.</div><br /><div align="justify">مردم روستا به ويژه زنان، با بافت و توليد صنايع دستي مانند گليم، جاجيم، شال و جوراب در بهبود وضعيت اقتصادي خانوار نقش مهمي ايفا مي‏کنند.معماري روستاي مريان به دليل استقرار در ناحيه کوهستاني، از روستاهاي جلگه‏اي استان گيلان متفاوت است. سقف چوبي خانه‏ها، لته کوبي است و درهاي ورودي و پنجره‏ها، براي جلوگيري از سرما کوچک انتخاب شده‏اند. در ساخت خانه‏هاي قديمي از مصالح بومي سنگ، ملات کاهگل و چوب استفاده شده است.</div><br /><div align="justify">پس از زلزله سال 1369، اکثر خانه‏ها با استفاده از مصالح جديد سيمان، آجر و تيرآهن ساخته مي‏شوند. اتاق‏هاي خواب و پذيرايي، آشپزخانه، سرويس بهداشتي، انبار و طويله، فضاهاي مشابه اکثر خانه‏هاي روستايي است.جاذبه‏هاي گردشگريچشم‏انداز رودخانه پرآب کرگانرود، ارتفاعات پيرامون روستا، جنگل‏هاي انبوه و سرسبز و هواي مه‏آلود، تصويري رويايي پيشا روي گردشگران روستاي مريان ترسيم مي‏کند. مراتع سرسبز و مزارع طلايي گندم، همچون کمربند درخشاني گرداگرد روستاي مريان را در برگرفته‏اند.باغ‏هاي انبوه و پربار ميوه از ديگر جاذبه‏هاي طبيعي اين روستاست. مراتع زيباي روستا همانند گردنبند زيبايي روستا را در ميان گرفته‏اند و درختان ميوه و مزارع گندم جاذبه‏هاي آن را دو چندان کرده‏اند.</div><br /><div align="justify">محوطه باستاني گورستان مريان، بزرگترين گورستان پيش از تاريخ ايران است که در عرصه‏اي به مساحت 400 هکتار، در مناطق ييلاقي مريان، آق اولر و تندبين گسترده شده است. اين گورستان گواه تمدن عظيم اين منطقه در دوران‏هاي گذشته است، که تا اوايل دوران اسلامي تداوم داشته است. گورهاي اين گورستان، به صورت سه طبقة دخمه‏اي سنگچين شده و با لوازم مورد نياز زندگي مردگان کشف شده‏اند.</div><br /><div align="justify"><strong>حمام قديمی مريان</strong> به احتمال قوي از آثار اواخر دورة صفوي و به احتمالي ديگر از آثار اوايل دورة قاجاري است. مصالح به کار رفته در ساخت حمام شامل خشت، ملاط، گچ و سنگ است. در بعضي قسمت‏هاي حمام، آثاري از کاشي‏هاي تزييني و نقاشي ديواري به جا مانده بود که تقريباً تمام آن‏ها به سرقت رفته است.جشنواره سوارکاري و کشتي مردان، هر ساله در مناطق ييلاقي روستا برگزار مي‏شود و در ميان جوانان طرفداران بسياري دارد. از بازي‏هاي محلي روستاي مريان مي‏توان به قئيش گوتورمک يا قئيش چکدي، بورک قاچدي، خاله خاله، چيلينگ آقاج اشاره نمود، که اکثراً به طور گروهي و توسط کودکان روستا انجام مي‏شود.</div><br /><div align="justify">مراسم عيد نوروز، همانند ساير نقاط ايران برگزار مي‏شود. روز سلطان، دروزه، 45 نوروز و بنجک از جمله مراسم ويژه فصل بهار است و مراسم شب يلدا با رسوم يوله چله، قصه چله و سيومو برگزار مي‏شود. مراسم بند آوردن باران و کوبيدن بر ظرف مسي براي برطرف شدن ماه گرفتگي و خورشيد گرفتگي نيز از آيين‏ها و رسم‏هاي مردم روستاي مريان است. برگزاري مراسم اعياد مذهبي و عزاداري‏هاي ماه محرم نيز در روستا رواج دارد.نواي ني چوپانان و آوازهاي محلي تالشي، شور و حال خاصي به مراسم و جشن‏هاي مختلف مردم روستاي مريان مي‏بخشند. اجراي ترانه‏هاي عاشيقي به زبان آذري، به ويژه در مراسم عروسي روستا متداول است.سرنا و دهل سازهاي محلي اين روستاست که در اجراي برخي آوازها و رقص‏هاي محلي نواخته مي‏شوند.صنايع دستي روستاي مريان، مشتمل بر بافت انواع گليم، جاجيم، جوراب و شال است.</div><br /><div align="justify">پوشاک غالب مردم روستاي مريان، لباس‏هاي محلي مشابه لباس‏هاي تالشي است. مردان از کلاه، شلوار، پيراهن جلو بسته با يقه هفت يا بسته، نيمه تنه يا جليقه پشمي، شال و دستکش (در فصول سرد سال) استفاده مي‏کنند.زنان روستا مانند زنان تالشي لباس مي‏پوشند که شامل پيراهن بلند با دامن پرچين، جليقه با رنگ تيره، پيژامه طرح‏دار و روسري‏هاي رنگي و منقش مي‏باشد. استفاده از پارچه‏هاي رنگي و روشن، ويژگي پوشاک زنان روستا است. کودکان روستاي مريان نيز از پوشاک محلي و معمولي استفاده مي‏کنند.</div><br /><div align="justify">از انواع غذاهاي محلي روستا مي‏توان به آبگوشت شوربا، آبگوشت قورمه، انواع آش مانند ترش آش و آش رشته و انواع غذاهاي همراه با برنج و ماهي اشاره کرد.دسترسي: اين روستا از طريق شهر هشتپر با جاده‏اي مناسب و زيبا قابل دسترسي است.<br />منبع: <a href="http://www.iranchto.ir/WebForms/Fa/Tourism/TourismInfo.aspx?ID=196" target="_blank">سایت میراث فرهنگی و گردشگری</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-4886876430502438633?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-66760052459386365592010-04-29T00:47:00.000-07:002010-04-29T01:17:59.754-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9k59Xk6E3I/AAAAAAAAAAk/ItWCJZ6e_NA/s1600/yrjihdg7o70sxh6uvf37.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 279px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465463349254427506" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9k59Xk6E3I/AAAAAAAAAAk/ItWCJZ6e_NA/s320/yrjihdg7o70sxh6uvf37.jpg" /></a><br /><div><strong></strong></div><br /><div align="justify"><strong>پل خشتی لوشان</strong> بيش از ساخت شاهراه كنونی قزوين ـ رشت و پل بتوني جديد، فقط راه ارتباطي دو سوي رودخانه شاهرود بود و اين اثر ملي در 30/3/77 با شماره فهرست آثار ملي كشور به ثبت رسيده است. برخي از پژوهندگان ساختمان اين پل را به خسروخان گرجی، حاكم گيلان و برخي ديگر به حاجي محمد هادی تاجر ميانجی كه ساكن قزوين بوده است، نسبت مي‌دهند.</div><div align="justify">اين بنا در سال 1209(هـ . ق) ساخته شده است. به نظر مي‌رسد اين پل در قرن نهم هجري قمري ساخته شده باشد.پل خشتی لوشان 102 متر طول و هفت متر عرض و چهار چشمه دارد كه دو چشمه آن بزرگ و دو چشمه ديگر كوچك است. در پايه پل اتاق بسيار بزرگي وجود دارد كه ضمن كمك به ايستاديي پل براي اقامت و استراحت كاروانيان در شب و هنگام بارندگي و سرما بسيار مناسب است. </div><div align="justify">ارتفاع پل از سطح رودخانه تا بلندترين نقطه آن 15 متر است. اين بناي تاريخي در زلزله سال 69 گيلان دچار آسيب بسيار شد كه در سال 70 توسط سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري استان گيلان مورد بازسازي و مرمت قرار گرفت.<br />رابینو درباره این پل می نویسد : "پل لوشان بنایی زیبا از آجر است كه مركب از یك طاق كوچك و دو طاق بزرگ است و تاریخ بنایش به دوران خسروخان می رسد. روس ها شیب این پل را كه تند بود ملایم نمودند". </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-6676005245938636559?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-17784352553924254062010-04-29T00:38:00.000-07:002010-05-27T03:58:10.531-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9k44Oa_VFI/AAAAAAAAAAc/KTMk_3ZpNj4/s1600/Cwagneri%2520from%2520Afshin%2520Afzali.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 223px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465462161385935954" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S9k44Oa_VFI/AAAAAAAAAAc/KTMk_3ZpNj4/s320/Cwagneri%2520from%2520Afshin%2520Afzali.jpg" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div align="justify">تالیف:<strong> داوود خانی خلیفه محله</strong></div><div align="justify"><strong>دهان گرد دریای خزر</strong> يا نام علمي Caspiomyzon wagneri گونه ای ماهی غضروفی است که ظاهری شبيه به مار و دهانی گرد دارد و فاقد فلس است . زبانش شبيه به استوانه مي باشد که در دهان رفت و آمد مي کند.<br />مار ماهی‌ها مثل مار حرکت می‌کنند و شکل S انگلیسی در بدن خود ایجاد می‌کنند که از سر شروع و به دم ختم می‌شود این عمل آنها را در درون آب به جلو می‌راند.<br />این مارماهی از خانواده ژترميزونتيده و از راسته ژتروميز و نيتفورسيست مي باشد.. متوسط وزن و زول نمونه هاي به دست آمده در جنس نر 100 گرم و 92/40 سانتي متر و در جنس ماده 87 گرم و 28/40 سانتي متر بوده است. حداكثر طول و وزن نمونه هاي به دست آمده به ترتيب در نر 47 سانتي متر و 130 گرم و در ماده ها 5/43 سانتي متر و 120 گرم بوده است. حداكثر فراواني و پراكنش دهان گرد خزري در رودخانه های<strong> شيرود</strong> و <strong>شلمان رود</strong> است. همچنين مهاجرت اين گونه به رودخانه در ماه مارس (اسفند و فروردين) صورت مي گيرد كه جريان آب زياد است. ساير خصوصيات زيستي و اطلاعات مربوط به رشد و تكامل (گناد، هماوري مطلق و قطر تخمها اين ماهي بعلاوه شيوه هاي اختصاصي تكثير شامل شيوه جفتگيري، تعداد و شكل تخم، مدت زان انكوباسيون، شرايط تكامل لارو و ساير موارد نرماتيو تكثيراين ماهي در اين تحقيق بطور كامل مورد بررسي قرار گرفته است. </div><div align="justify">رنگ تخم هاي دهان گرد كه بسيار ريز است. از سفيد كم رنگ تغير است تعداد تخم ها به طور متوسط 215000 عدد و وزن تخمدان به طور متوسط 37 گرم است . قطر تخم 1 ميليمتر وهماوري مطبق آنها 22000-19000 مي باشد. ساير اطلاعات مربوط به تكثير و مهاجرت اين ماهي در مقاله كامل ارائه گرديده است. دهان گرد درياي خزر به رودخانه هاي حوضه شمالي و جنوبي خزر مهاجرت مي كند.</div><div align="justify">گفتنی است مارماهی شلمان رود به گویش گیلکی مردمان آن سامان،<strong> مارمَلی</strong> نامیده می شود.<br /><a href="http://www.2shared.com/file/12622151/7ed45d0/Marmahi.html" target="_blank">کلیپ حرکات مارماهی در ساحل شلمان رود- فروردین 1389 خورشیدی</a></div><script language="JavaScript1.2"><!---Www.mjmafi.blogfa.Com--->function disableselect(e){return false}function reEnable(){return true}document.onselectstart=new Function ("return false")if (window.sidebar){document.onmousedown=disableselectdocument.onclick=reEnable}</script><br /><br /><SCRIPT language=javascript>function noRightClick() {if (event.button==2) {alert('OREAT WHITE SHARK INJARO AVAZ KON')}}document.onmousedown=noRightClick</SCRIPT><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-1778435255392425406?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2422885565119536020.post-57867834840107246032010-01-05T01:08:00.000-08:002010-04-29T01:13:41.884-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S0MCa0OrA7I/AAAAAAAAAAU/vtT-loJE4V4/s1600-h/khaneh+ghadiri-84.11.30.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423181036004246450" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_8-L85l7sScY/S0MCa0OrA7I/AAAAAAAAAAU/vtT-loJE4V4/s320/khaneh+ghadiri-84.11.30.JPG" /></a><br /><div dir="rtl" align="right"></div><br /><div dir="rtl" align="justify">اين بنا كه مربوط به دوران پهلوی است، دارای اسكلت و سازه چوبی با سقف لمبر كوبی است.<br />پوشش خارجی خانه قديری، سفالی و در و پنجره آن از چوب نراد روسی ساخته شده است. اين بنا در سال 1367 خورشیدی طعمه حريق شد و بام آن فرو ريخت و در و پنجره ها، تزيينات آيينه كاري و گچ بري آن نيز در اين آتش سوزي آسيب جدي ديد. و بعد از آن کارهای مرمتی سقف، در و پنجره ها، شبكه هاي چوبي، تالار آيينه، پل كوبي چوبي كف طبقه اول، ترميم پوشش گچي ديوارها،‌ نقاشي سقف، محوطه سازي و سنگ فرش حياط، اجرا تاسيسات حرارتي، عقب نشيني سر درب بر اثر تعويض و مرمت و احيا ديوارهاي آجری انجام گرفت.<br />خانه قديری در ضلع شرقی سبزه ميدان رشت واقع شده است. اين بنا توسط ( محمد ولی خان تنكابنی ( سپهدار حكمران گيلان احداث شد و از سال 1369 خورشیدی تا 1381 به عنوان اداره كل ميراث استان گيلان مورد استفاده بوده و به شماره 2686 در فهرست آثار ملی كشور به ثبت رسيده است. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2422885565119536020-5786783484010724603?l=gilanearth.blogspot.com' alt='' /></div>gilanearthhttp://www.blogger.com/profile/18396144614072028992noreply@blogger.com0